.
.
Senin gözlerindeki kuyulara yuvarlandım, ateş senin saçlarındı. Beni fark etmediğin her gün bir yanım daha sancıyordu. Belki de gözlerine bakmanın günahıydı, kurduğum hayallerin bedeliydi üzerimde gezinen süzinak hüzünler.

İlk ben aşık oldum, bizim çocuklar arasında, İlk günah benimdi...

Tarık TUFAN (Kekeme Çocuklar Korosu, s:34)

....................


İşte böyle yaşıyoruz ve yaşamak da sana dair uzayıp giden bir özleme dönüşüyor.
.

İnsaf et Anna!
.
Gidelim buradan.
.
Senin masumiyetini, bilgelik zamanlarından kalma sırları, dünyanın bütün sabahlarını yanımıza alıp da gidelim.
.
Hesap etmeden, haritaya bakmadan gidelim.
.
Ölelim diyecektim az kalsın. Ölmeyelim. Hiç ölmeyelim Anna.
.
Sarılalım diyecektim az kalsın.
İçimden böyle şeyler de geçiyor işte.
Sarılalım, dudakların…Tamam sustum.
.
Gitmek istemezsen bir şiir miktarı kadar otursak diyorum.
.
Şiir kalsın istersen, sadece otursak.
Oturmasan da olur benimle, sadece ellerimi tut.
Ellerimi tutma dilersen sadece yüzüme bak.
Yüzüme bak ama Anna, yüzüme bak.
Gözlerime bak, gözlerimin içine bak.
Gözlerim biraz karanlık.
İçinde cenkler, ayinler, kesik damarlar,
kapıları yumruklayışlar, cipralexler,
Turgutlar, Edipler, Sezailer, siyahlar,
beyazlar, uykusuzluklar, bitmeyen başağrıları,
bildirilerin öfkesi, duvarlara uzun dalmışlıklar var.
.

Gözlerim biraz yorgun. İçinde bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler…Bekleyişler Anna.
.

Köylü çocukların parasız yatılı sonuçları mesela. Nişanlısı askerde kızlar, kızı ölüm orucundaki baba, babası tersanede oğul, oğlu şizofren anne.Hepsini sayamam gerçi, utançlarım da var. Ama geçecek hepsi, geçecek.

.
Şifalı gözlerin her şeyi iyi edecek.
Gözlerimin içine bakmaktan korkma Anna.
Sen adımını attığın andan itibaren
Hira dinginliğine dönüşecek ortalık.

Tanrı bizimle de konuşur belki.