gece gündüz sürdükçe

anılarkimseninbizdenalamayacağıtekmülkümüzdür

2011-04-19T11:56:00.000+03:00

Blogger yasağından sonra ilk defa birşeyler yazıyorum. Ondan önce de ara vermiştim "günlükümsü" şeyler yazmaya. çünkü yaşamaktan yazmaya sıra gelmiyordu. şimdi durdum düşündüm de hani ben yazmadan duramıyordum, yaşamadığım zamanlar yazıyormuşum demek ki. bana her gün bahar ehvalindeki insan nasıl yazabilir, mutluyken nasıl kalem oynatabilir, "olası" hayaller kuruyorken nasıl döktürebilir. acı çekmeden, umutsuz hayal kurmadan yazılmaz ki! önünü gördüğün yolda yazılmaz ki! sadece yaşanılır, yaşanılır ve hissedilir. içinden yazılır. içine yazılır. kimi zaman gülücük olur kimi zaman kahkaha kimi zaman gözyaşı... ama insan yaşadığını hisseder her defasında, her defasında mutlu olmak için bir sebep arar, ve aradığı sebep; karşısındadır, bir sebep vardır, bir sebep ordadır ve bu insana yetiyordur. bir sebep olmadığında yazılır. bir sebep bulunamadığında yazılır, bir sebep kaybedildiğinde yazılır.

Neyse bu yazı faslını çok uzattık. yazmadığım zamanlarda neler olduğuna geçelim. neler olmadı ki...Esra'm gitti..geldi..kaldığı yerden devam etti...ben ona yeni sayfalar açmayı teklif ettim...o reddetti..hayaller kurdu..bozdu...ben onun için hayaller kurdum...bozdum..sonuç olarak; hayatlarımıza devam ediyoruz, ve güzel günleri bekliyoruz. zeyneb bir sürü olay yaşadı, yaşadık, kurguladık, oynadık, yönettik, yorumladık..bitirdik, başlatmadık...hüsna'cım ankara'da yeni hayat kurdu, istanbula hayalleri var, dönecek bir gün ve biz komşu olacağız..aaa en önemlisi ben yazmaz iken abim evlendi! evli ve mutlu! Allah mutluluğunu daim etsin, evini huzurla doldursun! içindeki merhameti hiç eksiltmesin! ve kendine de kendi gibi çocuklar nasip etsin, tabiki de "yengem" gibi de! iki güzel insanı buluşturdu Allah, o hesapların en güzeli yapar... ve gelelim Allah'ımın benim için yaptığı hesaba... ve beni de "buluşturdu", gördüğümde ben bu insanla evlenirim dediğim insanla, çok şükür! gördüğümde ben bu insanı "çok sevebilirim" dediğim insanla... gördüğüm de hiç konuşamadığım insanla :) gördüğümde şimdi ben kocaaa bir ömür -allah nasip ederse-yaşayacağım, yaşlanacağım insanı mı buldum dediğim insanla! onun için "hayal" kurabildiğim bir insanla! bence en önemlisi de bu, insan karşısındaki insan için, hayal kurabilmeli, oymuş gibi hayal kurmalı tabiki de, ona uygun hayal kurmalı, yoksa kendi yaşamak istediği, görmek istediği hayatı hayalleri değil. onun gibi onun için hayal kurabiliyorsa zaten iş bitmiştir... bir de insanın sevmeye istidadı olmalı. bu bir gen midir, lütuf mudur, yetenek midir, çalıştırılıp geliştirilebilir birşey midir bilmiyorum. ama ben de var bunu biliyorum!

ve şimdi ben yeni bir hayata başlıyorum. yeni düzenler kuruyorum, kurduklarımı terk ediyorum. ve ben herşeyden önce düzen de olsa kaosta olsa "huzur" istiyorum. kaos içinde dışında düzen içinde dışında...olmak istediğim yerdeyim olmak istediğim insanla ve sen bana yaşamak istediğim hayatı lütfet Allah'ım!

bu arada ben yazmazken kıştı hala da kış:( bu da üzüyor beni, ben ki güneşe - yakmayan- aşığım, neden bozduk Allah'ım bu dünyanın dengesini, af dilesek senden, herşeyi döndürmez misin geri? sebeplere riayet de etmek lazım tabi ama ben inanırım Allah ol derse olur!

ve bir şarkıyla bitirelim;

"I need your lovin' like sunshine"

everbody's gotta learn sometimes

ve bir gün de unutulacaksın

2011-02-23T23:52:00.000+02:00

Mustafa Ulusoy / Onu nasıl unutabilirim?

Unutmayacaksın. Daha doğrusu, unutmaya çalışıp, bunun için çabalamayacaksın. Gerekirse, yüreğine taş basacaksın. Gecen gündüzüne karışacak, hayatın alt üst olacak belki. Gözünü kırpmadığın geceler olacak. Gündüzün bir anlamı kalmayacak. Gam ve keder yüreğini mesken tutacak.

Acının ta içinden geçeceksin. Bu hayata, "hayat" demeyeceksin. Yaşamayacaksın, ölüp ölüp dirileceksin. Ölümün içinden geçeceksin, ölmeden evvel. Öyle ki; acıdan müteşekkil olacaksın. Sen acının bizatihi kendisi olacaksın.
Aşka inanıyorsan eğer (ben şefkate inanıyorum), aşkın kederine de inanacaksın.
Aşkın sadece kaymağına talip olmayacaksın. Aşkın sonuçlarına da razı olacaksın.
Baksana, aşka gerçekten inanan şair Sezai Karakoç ne diyor, nasıl da yürekli diyor: "Ben çiçek gibi taşımıyorum göğsümde aşkı/ Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum/ Gelmiş dayanmışım demir kapısına sevdanın/ Ben yaşamıyor gibi, yaşamıyor gibi yaşıyorum/ Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum" Hiçbir sızlanma var mı bu dizelerde? "Onu nasıl unutabilirim, aşkın acısından nasıl kurtulabilirim?" diye en ufak bir serzeniş var mı?
En önemlisi, "Zavallıyım" sözünü yüreğine sokmayacaksın. Beni bıraktı ya da sevgime karşılık vermedi; "sevilmeye layık değilim ki" diyerek kendine ihanet etmeyeceksin. Göğsünde bir kurşun gibi taşıyacaksın aşkı; göğsüne çiçek gibi takıp, ne zaman kuruyacak diye beklemeyeceksin.
Kalbine karışmayacaksın. Âşık olurken kalbin sana bir şey sormadıysa, maşukundan soğurken de sana sormayacak inan. Kalbin kararını kendi verecek. Kalbini rahat bırakacaksın.
Ayrıca, onu çok seviyordun hani? İnsan sevdiğini unutmak ister mi? Sevdikleri ölen insanlar, en çok neden korkarlar biliyor musun? Onları unutmaktan. Hem de, unutmadıkça yürekleri daha bir kederle dolmasına rağmen. Hem çok sevdiğini söyleyip hem de onu nasıl unutabilirim diyorsan, bir sorun yok mu bu işte, diye düşüneceksin.
Hem, aşkını değil, kederini, kalbindeki sızısını unutmak istiyorsun belki de. Karşılık bekledin, bulamadın. Bulamamanın narsisistik incinmesini yaşıyorsun. Aşk eğer sırf sevmekse, neden sevilmekle meşgulsün? Olmuyor değil mi? Karşılıksız olmuyor. Aşk mukabele talep ediyor. O zaman, aşkı bir kere daha düşüneceksin.
O zaman çektiğin acıya "aşk acısı" demesen; "karşılık bulamamanın acısı" desen? Reddedilmenin acısı. Ayrılığın acısı. Zevalin acısı. Sevilmediğini düşünmenin acısı. "Bunu hak etmedim, güzel ve iyi bir insandım. İyi bir aşkı hak ediyordum" derken bile, aşka düşmekle yetinmiyorsun. Aşkına mukabele bulamamanın derdiyle meşgulsün.
Keşke düşünsen; hiçbir acı, hiçbir üzüntü, hiçbir keder, bir gün sona erecek hayattan daha uzun süreli değildir. Nasıl ki dünyada misafirsek; sevinçler de kederler de bizde öyle misafir. Nasıl ki dünya bizi ağırlıyorsa, biz de sevinç ve kederleri, üzüntüleri öyle ağırlayabiliriz.
Belki bu söylediğime kızacaksın; duygular nankördür. Bugün var olur. Gün gelir, zevale mahkûm hayat gibi zeval bulur. Bir sabaha kalkarsın. Kalbin sevgilisine küsmüştür. Tamam, bu her insanda olmayabilir. Ama inan çoğu insanda vuku bulur. Bir kere daha söylemek isterim ki; bu dünya hayatı ezelî ve ebedî değilse; duygular da ebedî değildir. Ebedî olan sadece O'dur.
"Bir daha başkasını sevemem" de bir yanılgıdır. Seversin. Sevebilirsin. Yeter ki kalbini rahat bırak. Ona karışıp durma. Onu kalbinden söküp çıkarmaya çalıştıkça, çiviye çekiçle bir kere daha vuruyorsun.
Belki de ölüm geçirecek aşk acını. Dünyadaki hayatının bitiş çizgisi, aşkını da bitirecek. Aşkının ipini ölüm çekecek. Şöyle ya da böyle, şu ya da bu; bir gün bitecek. Bir gün unutacaksın. Ve bir gün de unutulacaksın.
Ha, bir de; hani dua ediyordun, "hayırlısı olsun Rabbim" diye. "Hayırlısı değilse olmasın" diye geceleri kalkıp yalvarıyordun O'na. Bak, olmadı işte. Niye teslim olmuyorsun. Yaratıcın duanı kabul etti işte. Hayırlısı değilmiş ki, olmadı. Fuzuli şekilde neden O'nun işine karışıyorsun.
Kalbini rahat bırak...

men lem yezuk lem yedri

2011-02-09T21:32:00.000+02:00

aşk daima hayatı iyi tarafından görmektir

aşk sonucunu bile bile oyun oynamaktır

aşk telesekretrine bir öpücük bırakmaktır

aşk dengesiz ama kararlı bir yürüyüştür

aşk işler zorlaştığında birlikte kürek çekmektir

aşk farklı bir haftasonu paylaşmaktır

aşk bazen onun hoşuna giden şeyleri yapmaktır
aşk işten eve giderken onu düşünmektir

aşk düşlediğinizden fazlasıdır

aşk rüyalarınızı yaşamaktır

aşk hayatınızın yönünün değişmesidir

aşk onun saçlarını gözlerinden çekmektir
aşk beş yıldızlı duygular yaşamaktır

tüm mazeretim bu

2011-01-17T21:44:00.000+02:00

"Beni kim tanıyabilirdi? Yönelişlerimi, arzularımı, oluşmamış fikirlerimi, açlığımı.Galiba bana yükledikleri kutsal görevin farkında değillerdi. Arzularından sıyrıl, nefsini değil başkalarını düşün, çalış, hizmet ehli ol, peki ben okumayacak mıydım, giyinmeyecek miydim, her gün gözlerimin önünden parlak saçlarını savurarak geçen bir Fetanet'in peşinden gitmeyecek miydim? Neye karşı olacağımı, nelere tutunup nelerden kaçacağımı el yordamı ile tayin ettiğim bir çağda...

ben bir derviş değildim elbet.bütün mazaretim bu."

mustafa kutlu'nun bir kitabından...

ve bir kalbi dağlamış bir ismin var

2011-01-08T14:31:00.000+02:00

Dikenin kalbime battığı bir sonbahar günü diye başlamak çok isterdim sadece kelimelerin güzelliğine estetiğine vurulduğum için, sadece yazılmış bu güzel cümleyle sana hitap edip sana, kalbine ulaşmak için lakin tarih karı ve çetin bir kışı gösteriyor, viyana’nın ayazı bilmem meşhur mudur ama beni hasta ediyorken bu güzel attila ilhan dizelerini yeri ve zamanı olmadan sadece benim sevdiğimi sen de seversin sevmezsen de ben sevdim diye seversin diye, işte aramızdaki bu bağa güvenerek yazıyorum. Ve biliyorum okuduğunda nihan benim bunu hissetmeme için daha kaç şiir kitabı bitirmem gerekecek diyeceksin.

Birlikte bitirdiğimiz birlikte başladığımız birlikte yarıda bıraktığımız her şey, ayrı düştüğümüzde de bizi bağlayacak, birlikteymişiz gibi hissettirecek kadar güçlüydü. Ve hala güçlü. Belki de bundan şimdi zorlanıyorum, nereden başlayayım ne anlatayım, neyi nasıl anlatayım bilemiyorum. Ama biliyorum ki sen beni anlarsın…

Mektup yazmanın da mektup almanın da dayanılmaz cazibesini, tarif edilemez etkileyeceğini bir de tarif edilemez şekilde sevdiğim, saydığım, inandığım güvendiğim, bağlandığım can dostum, cenneteki komşum, seninle de yaşamak istedim. Bu hayalimiz çokça zamandır dilimizdeydi ama bir uygulamaya koyamamıştık. İşte şimdi başlıyoruz, ölünceye kadar sürecek ,inşallah, bir serüvene. Şimdi ayrıyız, ve mektup yazmak bir başka anlamlı oluyor. Yakında birleşeceğiz allah’ın izniyle, o zaman nasıl yaparız bilmiyorum ama, gelecek bizi ayırırsa, sen zamanın birinde ben zamanın birinde kalırsak bir başımıza ya da yeni yoldaşlarımızla işte o zamanda bırakmayalım canım dostum, birbirimize bir şekilde dokunalım, bu mektupla olsun o zamanlar. Birbirimize dokunalım, yoksa ben dayanamam. Senin sözlerin olmadan, muhabbetimiz olmadan, ben yapamam. Hangi şartlarda olursak olalım, nereleri inşa ediyorsak olalım, nerelerde kendimizi inşa ediyorsak olalım, birbirimizin duvarlarından atlayalım, birbirimizin bahçesinde dolaşalım….

Yanımda olduğun, beni kınadığın bana kızdığın bana öfkelendiğin beni yanlış bulduğun her an için teşekkür ederim. Ben senin o güvenilir ve net cümlelerinle buldum yolumu. Arkadaşlığın dostluğa dostluğun kardeşliğe dönüştüğü şu dünyalık ilişkimizde daha ne kadar ileri gidebiliriz, ne kadar vahdeti vucud olabiliriz, bilmiyoum :) belki de bu kısmını ahrete bırakmak gerekiyor. Ve kardeş gibi sevdiğim desem herhalde bu dünya içnin en yüksek derecedeki sevgiyi kastetmiş olabilirim, anne sevgisinden sonra mı desem yoksa “aşk”tan sonra mı… hayır sen farklısın… sen dostluğunu seninle yaşadığım hiçbir anı bişeye değişmem, değişemem. Sen benim doğru yolda elimi tutansın. Ve ben biliyorum sen beni anlarsın…

Allah bizim ayaklarımızı kaydırmasın, içimizdeki samimiyeti her daim artırsın. Samimiyet ve ciddiyet belki de hayatta bir erdemkli insanın sahip olabileceği en büyük meziyetler. İnsanı kamil olabilir miyiz bilmiyorum ama tüm hayatımız boyunca birlikte daha iyi bir Müslüman olmak için çabalayacağımıza sen olduğun için daha çok inanıyorum. Ben sana inanıyorum. Hani hz ebubekir peygamberimiz ilk peygamberliğini söylediğinde Muhammed diyorsa dogrudur demişti ya, işte bizim dostluğumuz da böyle olsun. Zaten benim sana inancım böyle, güzel ahlakla ahlaklanmak, yaşlanmak dileğiyle...

Her şeyin en güzelini hak eden can dostuma;

28 aralık 2009 viyana

---------------------------

ve yaklaşık bir yıl sonra senin doğum gününde sana... hayatını anlamlandıracak, huzurlandıracak herşeyi Allah karşına çıkarsın.

seni seviyorum.

esra'ya

var(lık) ve tek(lik) (teoremi)

2010-10-28T23:57:00.001+03:00

Bu bir Varlık ve Teklik Teoremi'dir. Bu teorem bize bazı şartlar altında, bazı şeylerin var olduğunu ve tek olduğunu söylemektedir. Ancak bu çözümün nasıl bulunacağı konusunda hiçbir ipucu vermemekte, sadece problemin bir çözümünün olduğunu haber vermektedir.

Bir varlık teoremin kıymeti, onu üzerinde biraz daha durulmaya değer yapar. Madem çözümünü nasıl bulacağımızı bize söylemiyor, o halde ne yarar var? diye sorulabilir. Bu sorunun cevabı kolaydır: varlık teoremi bize aranacak bir çözümün var olduğunu haber verir. Problemin çözümü yoksa, onu bulmak için harcanacak emek, zaman ve para yabana gidecek demektir. Teklik teoreminin faydasına gelince: daha sonra başka çözümler de bulunduğunu ve daha önce bulduğumuz çözümün bizim istediğimiz olmadığını fark ettiğimizde, bu özel çözümünü bulmak için harcadığımız emek, zaman ve para yine yabana gitmiş olacaktır.

vaktidir

2010-10-21T11:02:00.003+03:00

"öyle beterim ki dostum çayın var mı, kalemin var mı? "*

*çalmadan önce yazarından izin alınmıştır..

ah muhsin ünlü'ye özürlerimle

2010-10-17T13:53:00.000+03:00

insan acizdir, muhtaçtır, fazla gurur yapmayıp söylemelidir!

söylenir,yazılır ve kaybolur

2010-10-08T23:58:00.000+03:00

yer: istanbulda bir yer
saat: zamanda bir dilim
çalan şarkı: bir demet sezen aksu
hissiyat: süzinak hüzünler, ağlayasım var modu
hava: yağmur sen de vurup durma cama
yardımcı öğeler: çerezza, incir
kitap: karnak kafe
yazar: necib mahfuzs

" -bu ilişkinin mutlu bir şekilde sonlanacağına inanıyor musun?
-eğer gerçekten sahiden aşıksan' diye ısrar etti, "o duygu; dirayet, basiret ve gurur gibi şeyleri unutmana izin verir."

"O da beni seviyor' dedi bana hiç tereddüt etmeden, 'bundan emin olabilirsin'. biraz duraksadı, sonra ciddi bir ses tonuyla devam etti, "ama benim onu ne kadar sevdiğimin farkında değil. "

"gerçek aşk, bir ilişkiye kusur bulunması zor bir meşruluk verir daima"

"gel beraberce uygarlığa tükürelim"

"gerçek aşk baştan çıkarılmaya karşı siper oluşturabilir."

Başka Yer Doğru Zaman, Doğru Yer Başka Zaman

2010-09-07T05:43:00.003+03:00

"aynı yerde
yanlış zamanda
aynı sözleri kullanırdık
ayrı anlamda

anlaşabilirdik oysa
ayrı sözlerle de
başka yerde
doğru zamanda...

cranberries aldım bu gece yine yüksek dozda

2010-08-07T21:55:00.000+03:00

havanın çok sıcak olması çok güzel şeyler yaşamaya engel değil. her gece bir saatimi sivrisineklere harcamam gecenin çirkin olduğu anlamına gelmez. ve bir kutu çikolatayla çok güzel hayaller kurulabilir.

"Ey sen karşımda paylaşılan

alna dudağa ve kalbe ayrılan

sen aşkım sabah doğrulunca bağırdım

geceleri sancınla kıvrandığım

karanlığı itiyorum yine gelir

sabahı seviyorum özlüyorum

seni aydınlığa getirip anlıyorum

daha sonra ışıksızlıkta anlamsız

ve sancım var"

cahit zarifoğlu

beyazların yöresinde nasibim kalmadı

2010-07-23T13:18:00.000+03:00

Sevdiğim
önce kemir bu tel örgüleri gövdemden
geç derimin altındaki tehlikeleri
yürek kızgın bir kuma devrilmeden
yokla beni

acz

anne israilliler gerçek mi?

2010-07-13T13:24:00.000+03:00

hızır gibi yetişti deyimindeki hızır'la tanışmış olabilirim. allah bana gökten melekler indirmiş olabilir. bunlar üzere daha iyi bir "kul" olmak düşer bana sonucunu çıkartmış olabilirim. ertesinde istanbul'un en güzel yerlerinden birine, yavuz sultan selim camii, gitmiş olabilirim. yağmurun altında bir bankta esra ile saatlerce oturararak, ah keşke fotoğraf makinamı getirseydim diye yakınmış olabilirim. o fevkaladenin fevkindeki manzarayla kendime gelmiş olabilirim. kadınlar pazarında bir yerde irmikli dondurma denemiş olup tadı konusunda emin olmayabilirim. eski kafa'nın o loş atmosferinde esra'yı gülsün diye saçmalamış olabilirim. swaroski taşlı kalemle bir kitaba notlar düşmüş olabilirim. kalemin taşını gelinliğe monte etme hayalleri kurabilirim. ertesi sabah yine yavuz sultan selim camiinin avlusunda uyanabilirim. ve tam da seyrü sefere çıkmış iken oturduğum yerden bir telefon bugün günlerden srebetnica olduğunu hatırlatmış olabilir. mavi kelebeğin izinden gideceğim günleri düşlemiş olabilirim. fight club'ı yeniden izleme aşkı şevkiyle dolup taşıyor olabilirim. nedeni fight club'ın sosyolojik tahlilini yapan bir yazı okumam olabilir. bunu üzerine bu fim benim izlediğim film miydi deyip tekrar izlemem gerektiğini anlamış olabilirim.

daha sonra...şöyle bir gün kadar...

filistin filmleri kapsamında yayınlanan "zeytin'in hayali" çizgi filmini onlarca çocuk ile beraber izlemiş olabilirim. çizgi film de olsa beni ağlatmış olabilir.film sonrasında çocuklardan biri annesine;

-anne israilliler gerçek mi?

diye sormuş olabilir. annesi evet yavrum diye cevaplayıp çocuk;

-buraya da gelirler mi anne?

diye sormuş olabilir. ben de sırf bunu duymak içni buraya gelinirdi sonucunu çıkartmış olabilirim. israilliler gerçekten gerçek mi! sonrasında istanbulu'un en güzel ikinci bir yerine gitmiş olabilir, size şiddetle tavsiye ediyor olabilirim: galata konak cafe. çok güzelden daha başka bir kelime bulamıyor olabilirim. tuğba'nın iş ve aşk hayatındaki entrikaları dinlemiş olabilirim. döner iken istiklal'de her ırktan her dilden her dinden rengarenk gençlerin geçiş törenine rastgelmiş olabiliriz. taksimin o karmakarışık hali daha da alalanmış ve insanı mutlu etmeye yetiyor olabilir.

ve cumartesi pazar ve pazartesim bu şekilde geçmiş bitmiş olabilir. her güzel şey gibi o da fani olabilir.

zamansız..

2010-07-03T09:58:00.003+03:00

Sonunda ayrılmak var mıydı

Aşka boyun eğmek var mıydı

Geceleri uyku bölmek

Yerli yersiz aşka gelmek

Zamansız şehire dönmek

söyle var mıydı?

http://fizy.com/#s/1cpdju

with one voice

2010-06-23T01:08:00.000+03:00

bugün Süm ile "documentarist" belgesel film festivaline gittik. taksim'de dutch chapel'deydi. bir kilisede film izledik. küçük bir yerdi, eski taş bir bina, hollanda konsolosluğunun kampüsünde. belgesel saati gelmeden açmadılar kapıyı, orası da ayrı bir mevzu. artık hangi belgeseli izledik onu da anlatayım; "with one voice - tek bir sesle". filistin ile ilgili olduğunu bildiğimiz için özellikle tercih etmiştik. ama öncesinde izlediğimiz 12 dakikalık "bir varmış bir yokmuş" belgeseli de bonusu oldu. rum okullarını, binaların unutulmuşluğunu, okulların öğrencisizliğini anlatıyordu, tabii ne mutlu türküm diyene felsefesinin azınlıklara dayatmasını, rum öğrencilerinin nasıl bir eğitimden geçtiğini, içi boşaltılmış bir eğitim, zaten hocaları da kalmamış, ehil hocaları kalmamış daha doğrusu. bir acının belgeselini yapmak istemiş, acıyla birlikte kızgınlık da vardı benim hissettiğim. yönetmeni vardı eleni hanım, gösterimden sonra soruları cevapladı, bana çok kırgın geldi, onun tespit ettiği 50 bina varmış okuldan harabeye dönen... aslında bu sadece azınlıklara yönelik ihmalkarlik değil, azınlık lafını da sevmiyorum ya. bir ruhsuzlaşma var bizde, bir kıymet bilmeme, kendimize de farklımıza da...

gelelim bizim belgesele "with one voice". tek kelimeyle bayıldım. çook sevdim. farklı güzel bir belgesel olmuş. müzikle birleştirilmeye çalışılmış farklı dinler kültürler ırklar... bazen başarılıyor bazen içlerdeki isyan damarı kabarıyor. çok doğaldı herkes, bana en çok filistinli bir erkekle evli yahudi kadın samimi geldi. bir de müslüman kız ile yahudi çocuğun diyologu da etkileyiciydi. ben çooook sevdim. çoooook sevdim.

El-intizâr eşeddü min-en-nâr

2010-06-22T02:14:00.000+03:00

El-intizâr eşeddü min-en-nâr

(benim bunun üzerine diyecek birşeyim yok da...)

vay göresim geldi

2010-06-20T16:06:00.003+03:00

dumanlı dumanlı oy bizim eller
oturup ağlasam delidir derler...
http://fizy.com/#s/1ajdtp

aşka istidadın olsun dilrubadan bol ne var

2010-06-19T22:51:00.000+03:00

evde geçen bir hafta sonunda neler yapılabilir; iki kitap bitebilir;

-huzursuz bacak -mustafa kutlu

-bu böyledir -mustafa kutlu

biraz can sıkılabilir, pencereden bakılabilir, telefonun çalması beklenebilir. akide şekeri ile mutlu olunabilir, ne yemeği yapsam diye düşünülüp aç kalınabilir, evet düşünmekten aç kalınabilir. küreselleşme karşıtı olup olmadığım üzerine düşünülebilinir. ne gereği varsa. arkadaşımın biri böyle dedi kendi için. düşünüyorum... ben değilim. küreselleşme karşıtı değilim ben. dünyanın küçülmesinden korkmuyorum aksine hoşuma da gidiyor. ben seviyorum dünyanın bir ucundaki müslüman kardeşlerimle kavuşabilmeyi, bu ihtimalin olmasını, bir blog ile dünyaya açılma ihtimalimi, dünyanın küçüldükçe islamın büyümesini, hidayetin genişlemeşini, hakikatin serpilmesini seviyorum... hiç de şikayetçi değilim. kültürlerin olmasa da medeniyetlerin birbirine girmesini destekliyorum. ama derseniz ki küreselleşme tüketim ekonomisini üretti, o zaman ben de derim ki "kanaat ekonomosi" :), kutlu'nun etkilerini göstereyim dedim. bosna'ya gidecek olmak heyecanlandırıyor beni, inşallah sağ salim gidip geliriz... sanki birşey olacak gibi geliyor... neyse moralimi yüksek tutuyorum. ben benim bosna'da olabilme ihtimalimi seviyorum. ülker antep fıstıklı çikolatayı da çok seviyorum. film izlemeyi de... bu akşam ne izlesem ki. The Best of Youth var aklımda. yarın arkadaşımın düğünü var ona gideceğiz. evleniyor. galiba sezonu yine açtık, kuzenim nişanlanıyor, ve diğerleri... herkesin bir hayali var evli mutlu ve çocuklu :) bugünlerin hit şarkısı.bu arada kendimdeki ağlama yetisine hayranım. en lüzumsuz filmler ve dizilerde bile ağlayabiliyorum ya... bazen üzülüyorum içimdeki merhamet pınarını bu gereksizlerle mi harcıyorum diye. ama belkide gözyaşı gözyaşının mayasıdır. bir kere hataya düşersen insansındır, ikincisinde aptalsın tarzında bir cümle vardı, ben herhalde multiaptalım. aynı şeyi yine yaptım. olsun. ben içimden geldiği için yaptım. içimde durup dert olacağına dışıma çıksın mert olsun diye bir söz de vardı ama o buraya gitmedi. ramazan yaklaşıyor. ve düşünmek bile beni mutlu ediyor.

"ötesini söylemeyeceğim"

2010-06-19T12:17:00.000+03:00

the kite runner/uçurtma avcısı

bir veda koştu bana ve ısırdı canımı

2010-06-10T22:37:00.000+03:00

durup gelmeyince morfin gibi arıyorum direnmeni

2010-06-07T17:15:00.000+03:00

par prensip ağlamazsın bir şarklı olarak

çok gerekince ancak bir hece kadar

yüreğin kan ağlar

acz

bu çapraşık dünyaya bir düğüm de benden

2010-06-04T22:24:00.001+03:00

yukarıdan bombalamak yok şehirlerini

ormanlarını yakmak kalelerini yıkmak

onlarla cenk edeceğim demiyorum

beni uzaktan görünce teslim

bayrağı sallamadılarsa tabanlarını yağlayacaklar

madem kaçtı bırak gitsin demeyeceğim

onlara arz üzerinde güven içinde yaşayacak

yerleri kalmadığını göstereceğim

koşarak koşturarak al binitimi

öldükten sonra aksırmak gibi

ismet özel

Kofia - Leve palestina (Vive la Palestine)
Yükleyen Palestiniens. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

kınadığınızla kalırsanız

2010-06-02T23:27:00.000+03:00

israil'i kınamak dışında herşeyi yapabilirim!

en iyi şey olan şeydir

2010-05-31T00:22:00.000+03:00

tek kişilik mizah dergisi arkadaşım

2010-05-27T22:33:00.000+03:00

"yarın krem rengi etek giyeceğim. hazır ol kokoşluğun nirvanasına varıcam. cumartesi de kütüphanede pejmürdeliğin dibine vurup hayatın bir sinüs dalgasından ibaret olduğunu ispatlayacağım.

bekarlık çeneme vurdu :)"

40ında 40kadın

2010-05-27T15:25:00.000+03:00

geçen gün okula geldi tuluhan tekelioğlu'nun sergisi, belgeseli ve kendisi... sergiyi dolaşırken konferans salonundan biri çıktı belgesel başlıyor arkadaşlar diyerek. ne olduğumu şaştım,bir anda kendimi karanlık konferans salonunda buldum. el yordamıyla oturacak bir yer bulduktan sonra başladık belgeseli izlemeye... dedim ki iyi ki bu yanlışlık olmuş, iyi ki düşmüşüm buraya. çok sevdim belgeseli. çok samimi geldi. kadınsak hep aynıyızı da gördüm kadınsak çok farklıyızı da...ve belgeselden çıkan ana tema: kadınlar hep başkaları için yaşıyor...ya erkekler için, onlara güzel görünmek için, onlar tarafından sevilmek için, ilgi görmek için, ya çocukları için...ya anne babaları için... ya da kağpital için...kendileri hariç hep birileri için yaşıyorlar...gerçekten de öyle...40 yaşında anlamış kadınlar bunu... ya da 40 yaşına gelince tak etmiş, artık birşeyler değişmeli demeye başlamışlar. bu kadar şefkat ve merahmet gerçekten iyi mi acaba?

başörtülü kadınlar da vardı, en çok da başörtülü bir yazarın söyledikleri hoşuma gitti; erkek gibi düşünüyoruz erkek gibi davranmak zorunda kalıyoruz, erkek gibi mantıklı olmak istiyoruz... hayır kadın olarak da yaşayabiliriz, kadın olarak sosyal hayatta var olabiliriz... anlamına gelecek şeyler söyledi...

veee belgeselde hemen hemen tüm kadınların değindi ortak bir nokta: aşk arıyoruz!

başıma birşey gelmeyecekse ben bu belgeseli çok sevdim :)

yolunuz açık olsun

2010-05-23T02:00:00.000+03:00

sen miting meydanlarında topuklu ayakkabı giyen kız

hem eleştriyor hem de seviyorum seni :)

seni seviyorum majid majidi

2010-05-20T13:14:00.000+03:00

serçelerin şarkısı

allah varsa trajedi yoktur

2010-05-19T00:44:00.000+03:00

Ona doğru yol alanlar ancak teveccüh nurları ile yollarını bulabilir. Madem sen bir kulsun, kulluğunla zıtlaşan bütün insani vasıflardan çık. Çık ki, Hakk’ın çağrısına icabet etmiş ve O’nun huzuruna yaklaşmış olasın.

Şunu bil ki; her türlü günah ve şehvetin temeli ve kaynağı nefisten razı olmaktır. Her türlü itaat, yakaza ve iffetin kaynağı ise ondan razı olmamaktır.

Bu babda şu söylendi: nefsinden razı olmayan bir cahille yoldaş olman nefsinden razı olan bir alimle yoldaş olmandan daha hayırlıdır. Nefsine uyan alimin ilmi nerede?

Hangi kalp için ölü derler? Şu kalp için ölü derler ki; ibadetini yapamadığında üzülmez, hata ve günah işlediğinde pişman olmaz.

Bir ibadet vardır ama küçüktür ve göze batmaz. Onu hor görme, o cimri küçük ibadet kalbi diriltmeye yeter bazen.

Nefsin ordusu karanlık; kalbin askeri nurdur.

Cenabı hakk kuluna yardım edeceği zaman nur ile onun imdadına koşar.

Keşif nur için, hüküm basiret ve gönül gözü için, ikbal ve ibdar ise kalp için söz konusudur.

Ey yolcu!

Hayret vadisinde bazen şuna şahit olabilirsin: Bir kimse ki ihsan ve lütuf yolunun nezaketi ile Allah’a yönelmez bakarsın o kişi mihnet ve imtihan zincirleri ile O’na doğru çekilir.

Lütfun da hoş, kahrın da hoş demesini öğren.

Bir takım nimetlere garkolup da buna şükretmeyenin hali nedir? Şudur ki nimetler kaybolup gider,o da onların peşine düşer. Gözü bağlı bir gidiştir bu, sakın bundan.

Sen şükür ipi ile nimetleri bağlamaya bak.

Bazen durup düşünürsün, Allah katında benim yerim ve kıymetim nedir acaba diye kendi kendine sorarsın. O zaman etrafa değil kendine bak. Nerede duruyorsun? Hangi iş işliyorsun? Hangi halde bulunuyorsun? Şunu bil ki;

Senin O’ndan istediğin şeylerin en hayırlısı O’nun senden istediğidir.

Cenabı hak dilini talep ve dua için çözüp serbest bıraktığın an, ellerin gözyaşları ile semaya açıldığı an, işte o an sana ihsan iniyor demektir.

Vardığı menzilde yolların birbirine karıştığını görüp korkuya kapılma. Asıl korkulacak şey heva ve hevesin kalbine galip gelmesidir. İki şeyden birini tercih edeceğin zaman bunlardan nefsine ağır geleni seç, onu yap. Çünkü nefse ancak hak ve doğru olan şey ağır gelir.

Bil ki her kalbe nur iner, lakin o kalbi masiva ve ağyar ile dolu görünce indiği yeri terk edip gider. Kalbini aç ve temiz kıl. Hak Teala onu maarif ile doldursun.

O’nun bağış ve ihsanı gecikmez. Lakin senin O’na yönelmen gecikebilir. İnsanoğlu sevdiğinin kulu kölesi olur. Allah kendisinden başka hiçbir şeye ve kimseye kul olmanı istemez.

Ancak ve ancak Allah’a kul olanlar gerçekten hür ve serbest olabilirler. Tefekkür kalbin kandilidir, o giderse karanlıkta kalırsın.

Yolcunun duası:

İlahi beni nefsimin zilletinden çıkart, kabre girmeden önce beni şüphe ve şirkten temizle. Ancak senden yardım diliyorum, ancak sana tevekkül ediyorum, beni bırakma, beni hüsrana uğratma. Senin fazlına ve ikramına rağbet ediyorum, beni mahrum etme. Sana senin tarafına intisab ediyorum, beni uzaklaştırma. Senin kapında duruyorum. Beni kabul et!...

mustafa kutlu/arka kapak yazıları

siz kimsiniz...

2010-05-09T10:25:00.001+03:00

kendime...

2010-05-09T00:09:00.000+03:00

Marta bakan biliyordu geleceğini

Nisana bakan görüyordu alaca renklerini

Kızıl ve yeşil seherini

Mayısa bakan buldu seni

Ve bir bahar günü doğdun sen

Bir bahar günü doğdun sen

Baharın ta kendisi oldun sen

kürk mantolu ...

2010-05-07T01:36:00.002+03:00

Ruhlarımız için en lüzumlu en kıymetli olan şeyleri birbirimizde bulduktan sonra diğer teferruatı görmemezlikten gelmek daha doğrusu büyük bir hakikat için küçük hakikatleri feda etmek daha insanca ve insaflı olmaz mıydı?

birşey diyemiyorum...

2010-05-06T23:33:00.000+03:00

biliyorum sebebini bir bir biliyorum

öyle kolay kendisi kurtulması söylemesi öyle kolay

kolaylığından sıkılıyorum

kurtulmak elimden gelmiyor

turgut uyar/eski kırık bardaklar

iğrendim!

2010-05-06T22:44:00.000+03:00

bugün tüyap'a yapı fuarına gittim. öyle "şeyler" gördüm ki, midem bulandı, aklım dağıldı, gözlerim iğrendi! hiçbiri de "yapı"yla ilgili değildi... belki de tamamen yapısaldı. kadınların kullanılmasından, kadınların bedenlerinin kullanılmasından, kadınların sömürülmesinden, kadınların çıplaklaştırılmasından nefret ediyorum, iğreniyorum, dayanamıyorum!!!

"Ve iz kateltüm nefsen"

2010-05-02T11:59:00.002+03:00

"Ve iz kateltüm nefsen" -ki siz bir canı katletmiştiniz-

Bir paslı kutuya koydular yüreğimi

Oysa ben yüreğimi hep avuçlarımda taşırdım

-ki şimdi; bir kızıl mıhtır

avuçlarımdaki-

Kimsenin gölgesine denk düşmezdi, şaşardım

Sıyıra sıyıra soydular gölgemi

-ki gölgem; sırtımda çarmıhtır-

Usûl buydu, duymadığım usûllerden biri

Göğün yedi kat altıydı, geceydi

Vuruldum, vuruluşum; fâili meçhûllerden biri

Başıma iki kurşun sıkıldı sessizce

Cesedim pıtıraklı bir çukura atıldı, gizlice

Namâzımı yer altında ifritler kıldı

-ki ifrit namâzı; salâsız, istikametsizdir-

Yerin yedi kat altıydı, geceydi

-ki gece;

bir kurşun kadar merhametsizdir-

Vurdular, vuruluşum; kim bilir hangi parmağa düştü

Meçhuldü fail dedim ya, sakladı yağlı zifir

Yıldızlar tutuklandı, ay tuzağa düştü

-ki hilali;

bir hırçın denizde boğdular-

Hangi dava, hangi döngü, hangi çevgendi katlim

Ben bilmedim, karım bilmedi,

hiç kimse, hattâ katilim

Kurşun değildi, cevabı yok sorulardı beynime sıkılan zehir

Dile gelen kelimeleri koğdular

-ki boşlukta bir çengele astılar kelimeleri-

Geceydi, iki can bulacaktım o gece;

-ki canlarım; o geceye doğdular-

Gök yarıldı, yer sarsıldı, ateş ocağa düştü

İki kurşun yedim, iki can yerine

-ki kurşun başımda bir yerdedir-

Bir yürekte üç can aldılar

Ben görmedim, karım görmedi, hele bebelerim

-ki bebelerin doğuşu; zaten meçhûledir-

Kesildi bağlar, kundak dürüldü öylece

Çağrıldı yer altından kubur ifritleri

Kırıldı kalem, tükendi kelam, kapandı defter

Hiç yoran olmadı, bir soran olmadı,

-ki yürekler paslı kutuya konulmuştu zaten-

Etime et vuran olmadı bir sefer

"Ve izâ kateltüm nefsen" (*)

Yasaklandım mucizelerden...

Katlime hüküm sürüldü böylece

"-ki ölüm; belirsiz,

delil; kifayetsizdir!"-

Göğün yedi kat altıydı, geceydi

-ki gece;

bir kurşun kadar merhametsizdir-

(*) Bakara Suresi, 72. Ayet'ten

ahmet tezcan

attığımda o oku

2010-04-25T01:16:00.002+03:00

benden daha ne olur yürür yalan söylerim

bir şey acır içimde bu göğsüme ne kattın

sende noksan bulmadım şu yerle gök yanarken

attığımda o oku ben atmadım sen attın

Rab bu nasıl denizdir yüzme bilen kuşu yok

içimde acır bir şey bu göğsüme ne kattın

anlar gibi olmuştum yetmiş üçte bir cuma

attığımda o oku ben atmadım sen attın

geçer gider hacegan ve ahular ve zaman

acır bir şey içimde bu göğsüme ne kattın

bilmem değmişse bile ağa yahut karaya

attığımda o oku ben atmadım sen attın

süleyman çobanoğlu

özlemekten ötesi görünmüyor şimdi

2010-04-23T01:03:00.000+03:00

" ister kaya olsun isterse de kum tanesi olsun,

ikisi de suda aynı şekilde batar "

old boy

söylesem, sen değişirsin

2010-04-12T13:13:00.000+03:00

Her şey olduğu gibi kalsın istiyorum. Ben hep bir sıfır mağlup olayım; sen hep uzak bir hayalden ibaret. Sen olduğun gibi kal. Ulaşılmaz. Dokunulmaz. Koklanılmaz. Ben olduğum gibi. Dünya olduğu gibi.

Ruhunun en çirkef, suretinin en çirkin, zihninin en çiğ hallerini biliyorum; hiçbirini gözlerimle görmemiş olsam da. Ne bir mükafat verdin bana ne bir ceza. Ama cennetini de biliyorum, cehennemini de.

"Seni uzaktan seviyorum...." diye düşündü erkek içinden. "Yaklaşmadan, anlatmadan, anlaşılmadan.... Ben seni beklentisiz seviyorum. Hiçbir şey ummadan, talepte bulunmadan, hayal bile kurmadan. Kendi içimde taşıdığım sessiz sedasız bir sır bu. Ben belki de senden çok bu sırrı seviyorum."

Sırrın senden bile güzel çünkü, senden bile özel. Sırrın bir billur kadeh, kırılmasın diye yüreğimde taşıyorum. Sırrın nazenin bir mum alevi, sırf yanmaya devam etsin diye karanlığı gündüze yeğliyorum. Kimse bilmiyor, bilmesi de gerekmiyor. Hem kim ne anlar? Ateş bu, hep düştüğü yeri yakar. Bense ne bir şeyleri değiştirmek peşindeyim, ne bir yere varmak. Ne sahip olmak derdindeyim, ne kendimi kanıtlamak. Her şey olduğu gibi kalsın istiyorum. Ben hep bir sıfır mağlup olayım; sen hep uzak bir hayalden ibaret. Sen olduğun gibi kal. Ulaşılmaz. Dokunulmaz. Koklanılmaz. Ben olduğum gibi. Dünya olduğu gibi. Merkez Efendi'nin dediği gibi, "her şey zaten dengede ve ahenkte, canım efendim. Her şey zaten merkezinde."

Ben senin ismini tarçın kokulu akide şekeri gibi tutuyorum ağzımda, damağımda, ruhumda. Kaygılarını biliyorum, yalnızlıklarını, kırgınlıklarını ve hırslarını da. Kalbinin ritmini duyuyorum; yanında olmasam, elini tutmasam da. Ruhunun en çirkef, suretinin en çirkin, zihninin en çiğ hallerini biliyorum; hiçbirini gözlerimle görmemiş olsam da. Ne bir mükafat verdin bana ne bir ceza. Ama cennetini de biliyorum, cehennemini de.

Seni olduğun gibi sevdim, tüm günahların ve arızalarınla. Uzaktan sevmenin en güzel yanı bu zaten. Kimseyi değiştirmeye kalkmıyorsun. Her şeyi olduğu gibi kabulleniyorsun. Aynı gökkubbenin altında yaşadığımızı bilmek yetiyor bana. Başımızı kaldırdığımızda gördüğümüz sema aynı, yıldızlar aynı, dolunay aynı. Bunu bilmek yetiyor bana. Umurumda değil ki nerede uyuyorsun, kimin yanında.

Bacağında şarapnel parçasıyla yaşayan bir asker gibiyim. Etimde yabancı bir madde, kemiğimde bir metal parçası gibi duruyor aşkın bende. Başkası duysa korkar, "aman" der. "Nasıl olur? Böyle de yaşanır mı?" Halbuki ben alıştım. Rahatsız etmiyor beni, onu anladım. Şarapnel ve ben, gül gibi geçiniyoruz, yanyana ama karışmadan birbirimize.

"Seni uzaktan seviyorum...." diye geçirdi kadın içinden ve başını çevirdi. Bakmadı bile ondan yana. Bakması gerekmedi.

Ne güzel uzaktan sevmenin rahatlığı, hafifliği, beklentisizliği. Herkesin habire birbirinin hayatı hakkında konuştuğu bu dünyada "biz" diye bir şey olmayınca, hakkımızda konuşacak bir şey de bulamıyorlar ya, ne güzel. Özgürlük işte!

Sen özgürsün. Dilediğin zaman gidersin aklının estiği yöne. Tutsaksın bir o kadar. Mecbursun kendi sorumluluklarına, alışkanlıklarına, hayatına. Yapışmışsın kabuğuna. Hayalimdeki sen gerçek senden daha özgür aslında. Görsen, hayalimdeki seni kıskanırsın.

Seni sevdiğimi söylememekteki ısrarım bu yüzden. Her şey böyle daha duru, daha güzel. Söylesem büyü bozulur. Zaman ağırlaşır, zaman hantallaşır. Doğallık kaybolur, konuşmalar yapaylaşır. Söylesem dünya durur, bir daha hiçbir şey aynı olmaz. Sen değişirsin. Bir başka hal gelir üzerine. Bir beklenti, bir istek, bir kıvanç, gizliden gizliye bir kibir siner bakışlarına. "Aşıklar kibirli olur" demiş şair. Sevdiklerini fethedilmiş bir kale gibi görmeye kalkarlar. Bense hayat boyu susmaya razıyım, o kibiri gözlerinde görmektense.

"Böyle adama

Yaklaşmaz hiçbir güzellik

Doğduğu günden beri kalbinde bir delik,

Almak için bütün sızıları içine."

Oğuz Atay tanısa, seni anlatmak için söylerdi bunları. Bütün sızıları içine çeken adamsın çünkü. Bir de beni almanı istemem o delik kalbine.

Uzaktan sevmek daha güzeldir bazen. Ne incitir, ne acıtır. Ne yaralar ne kanatır. Gözlerinle görmediğin ama sesini duyduğun, varlığıyla huzur bulduğun bir denizin yakınında yürümek gibidir böyle sevmek..... Uzaktan sevmek en güzelidir bazen.

ikimiz hayırlı bir iş için öldük

2010-04-10T21:26:00.002+03:00

ordu evine giremem bir kalbe girerim ordu gibi

2010-04-08T02:02:00.000+03:00

oysa hâlâ

Parça! Parça! Parça!

en çürük en uyumsuz en eksik

sevip de kenara ayırdığım hepsi

sevilmek değil kasdım

her şey yarım yüzüm tamam

böyle hazır parçalanmaya

senin anlayacağın

sıkışmış iki kalbin arasında

şehirler kelimeler dilin tüm imkânları

sen odanın ortasına uzanmış gittikçe imkansıza

belki sonsuza demeliyim inanmaya kanmaya

uzun susunca gözler bir bilinmez akılla

sen geceyi uzatarak ben ellerimi sıkarak

uzattım da nasıl tuttun

gördün mü nasıl kestik kesildik

iki kör bıçak gibi halatla bilenerek

zeynep arkan

mesaj kaygısı taşımaktadır

2010-04-06T12:25:00.000+03:00

beni iyice sinirlendiren ARKADAŞIM, hem sinirleniyorum hem de üzülüyorum, bir nedeni var mı bilmek istiyorum, aslında tahmin ettiğim şeyler var, ama gel sen kendin söyle, ne arıyorsun ne aradığıma cevap veriyorsun, allahtan buraya bakma ihtimalin var da sana ulaşabiliyorum, ama bil ki beni çok sinir ettin ve üzdün, hele dün bayaa bir sinir ettin. ne oldu anlamadım ki. sen aramadan sesimi soluğumu çıkarmıyacaktım ama dün seni gördüm, bak yine dayanamadım!

-yoruma gerek yoktur, iletişim amaçlı bir girdidir-

gelip de ne diyeyim

2010-03-27T22:08:00.001+02:00

yaradan beni ne ardıç ne çınar ufarak çayır
koşumun gıcırdar ölmek dilerim
bağrım kaynıyordur yüklerim ağır
sen bir düş imişsin kuşluk çağında
soluma tükürdüm rabbim gafurdur
bilesin kavuşmak yoktur islamlıkta
kavuşan kısmısı ancak gavurdur.

var mısın yok yere ağlamaya?

2010-03-27T22:02:00.000+02:00

olmadığım biri gibi

işte böyle seviyorum seni

lara fabian je t'aime

gayyadayım, yüzüm kara

2010-03-27T02:05:00.002+02:00

yolun ortasında kaybettim yönümü, nazarım bulandı şimali seçemedim. düştüm, kaldım bu çukurda. ne çığlığa mecalim ne çıkmaya gayretim var. yarım kalmış bestemin ortasında sonsuz bir es var şimdi. nedamet kaldı bana, gayyada yüzüm kara...

başkaları cehennemmiş

2010-03-23T22:27:00.002+02:00

le trio joubran (Masar)
Yükleyen awsadeljali67.

kiyanlışmışbugünöğrendim

2010-03-23T16:34:00.001+02:00

"doğruysa bu yargı

bu sonuç

bu çıkarsama

neden peki her şeyi bulandırıyor

korkuyorum sıra sende

sen de başla ve bitir diyecek.

yo, hayır

yapamaz bunu, yapmasın bana dünya

gündüz güneş altı sayıklamaları

2010-03-17T16:11:00.000+02:00

Güneşli bir öğleden sonra yaşıyorum kendi evimde, mutfağımda. börek yaptım, şimdi çay demliyorum. kendi başıma bir keyif yapacağım. televizyon açık. ortalama bir türk pembe dizisi var ekranda "unutma beni". evet itiraf ediyorum izliyorum. işte boş durma boş izle...reklam girdi. yemekteyize geçtim. yemek yaptıkları kısım hoşuma gidiyor. öteki tarafları berbat. hele konuşmaya başladıklarını kulaklarımı tıkayasım geliyor. aptallık ve görgüsüzlükte yarışıyorlar. öğrendiğim çok şey oldu. bu aralar iyice mutfağa sardım. pencereden hafif bir esinti geldi. akşama da babamlara börek yapayım diyorum. hazır annem yokken mutfaktaki hakimiyetimi son raddeye getirmek istiyorum. son raddeye getirmek istemek... oldu mu acaba bu cümle kurulumu... neyse...

kızı olan biri ismini rachel ayşe koysun

2010-03-16T17:23:00.000+02:00

ellerimi kurtarmak ellerimde

2010-03-14T22:54:00.000+02:00

Aranızda telekinetik güçleri olan varsa lütfen elimi kaldırsın

murat menteş

başkaları cehennemdir

2010-03-11T12:12:00.001+02:00

kolay mı hayatı bir noktada düğümlemek
duvar gözlerini daha ne kadar saklayabilir
bir sonu var bunun;herşeyin bir sonu var.
duvara asılan resim, gün gelir indirilir

yerinde tozdan bir çerçeve kalsa ne olur, kalmasa
ne olur?
istersen çıkmam dışarıya bugün;bana öyle geliyor ki,
bu odanın dışına çıksam ve kapasam ardımdan kapıyı
uçurumun kıyısında tutunduğun küçük çalı
artık seni taşımayacak
ben gitmek zorundayım biliyorsun, sen kalmak
böyle mi olmalıydı
senin hazırlığın daha bir benziyordu güz vakti
uçurtmalara
söyle bakışlarını da vererek ellerime:
gitmeyebilsek, kalabilecek miyiz?

keşkeoyazıhiçyaşamasaydık

2010-03-08T00:55:00.004+02:00

ben herşey eskisi gibi olsun çok istiyorum.

kalbim gerçekten kırık

kalbim gerçekten kırık ve eylülün ortası

yürüdüm yazmadığım şiirlere basarak

yalancı ömrün bilmem bu kaçıncı vartası

her solukta yeniden eksilerek artarak

süleyman çobanoğlu

eşit aralıklarla avunuyoruz yetiyor

2010-03-01T20:08:00.001+02:00

"Zira hatırlayanlar vardır aranızda daha önce Fatma Aliye Hanım'ın

üstadı Ahmet Mithat Efendi'nin son romanı Jöntürk romanında geçen

ideal kadın tasavvurundan bahsetmiştim. İdeal kadın şöyle tasvir ediliyordu: "

"Eski fikirlerden çıkmış yeni fikirlere fazla girmemiş olsun."
fatma k. barbarosoğlu

ELLERİM ÜZRE YÜZ KARALARIM, daha da bir acınıyorum erkekliğime
şimdi demirler ötesinde ömürlerim, seneler mut'suz geçecek
yok ama SENELER KADINSIZ, yok
senin uzun uzun bakmaların
dı benim tutsak yaşantılarım yok
dahası kapılarının önünden geçemiyor muydum....
bana bakmalarını demiyor muydu biri -yerlere gireceğim.
bu ikisi bir den tutulmak BİRİNE
öldürecektim ONU

acz

Allah affeder, dava affetmez!

2010-02-17T19:54:00.001+02:00

"Nurhan... senle ben... aynı dünyanın..." gerisini getiremedim.

"aynı bir şeyin iki yarısıyız demek istiyorsun herhalde" dedi alçak sesle.

"evet" dedim.

"nereden biliyorsun?" demez mi?

"ee, kuran sizin için kendisinde dinginlik bulacağınız eşler vareden Allah" diyor.... ben... sende dinginlik buluyorum.... benimle evlenir misin?" dedim. önce sustu. sonra birden başını kaldırıp:

"sen ne yapmak istiyorsun irfan?" dedi, "hayattaki amacın ne?"

ben de tereddütsüz "savaşmak istiyorum" dedim.

"kiminle, ne savaşı"

"müslümanların bu çağda verdikleri bir savaş var...bu savaşta yerimi almak istiyorum. önce itiraz etti.

"nereden çıkartıyorsun." sustu... sonra;

"bak" dedi. "ben savaşmak istemiyorum. bırak başkaları yapsın eğer böyle bir svaş varsa! zaten şu hedefi bir türlü ortaya çıkmayan savaş bizi bitirmekten birbirimizden koparmaktan başka bir şeye yaramıyor! biz birbirimiz için yaşayalım. bu yeter bana... nerede oturacağız? ev kiralarından haberin var mı? bir gün birimiz hastalandığında o küfredip durduğumuz din tüccarlarına mı avuç açacağız. iyi bir işin olabilecek mi?.. seb savaşmaktan bahsediyorsun...askerlerin aileleri olmaz ki irfan! çocuklarım, okullarında diğer çocuklara karşı aşağılık komplekslerine mi kapılacaklar? hem senin annen baban yok mu? kardeşlerin?

aileme senin için ne diyeceğim.? sana bakacaklar ve ne diyecekler? "ne iş yapıyorsun?" diyebilirler.

onlara ne diyeceksin. eğer ikna edemezsem onları çiğnememi ni isteyeceksin benden?... peki sonra ne olacak?

....

"ben... bitirelim diyorum...."

"peki sen bilirsin" dedi ağzım, ama içimde bir kıyamet kopuyordu... önünde diz çökmek yalvarmak istiyordum... ama hiç birşey yapamadım. hiçbirşey söyleyemedim...erkek olduğumdan mı ne bileyim işte, birşey adamı kıskıvrak yakalıyor!"

....

Nurhan da haklı. "sen ne yapmak istiyorsun İrfan?"

bilmiyorum... ama gitmesen olmaz mıydı?

....

zaman kötü diyoruz. cahili bir toplum bu. tağutun egemen olduğu bir ülkedeyiz ne yapalım? sistem bozuk.

bizi hep sistem bozuyor.

...

öyleyse tekbir!

haydi sistemi bozalım, düzeni yıkalım. cahili topluma tebliğ yapalım, bilinç aşılayalım, şuurlu müslümanlar çoğalsın...

...

ama olmuyor! yıkılmıyor namussuz!

....

bana gereken anlamak mı, inanmak mı? anlamakla inanmak arasında bir fark yok mu? ya anlatmak? neye yaradı anlatmak?...

....

huzur verici sözlerim olsun istiyorum.

gözlerim çirkinliğe, kötülüğe ayarlı olmasın, güzelliğe ayarlı olsun istiyorum.

kulaklarım hakikate ayarlı olsun, filtresiz olsun istiyorum.

küçük şeylerle yetinebilmek istiyorum. evrensel şeyleri taşıyamıyorum.

...

ya kartvizitlerimiz olacak ya da kışın paltosuz olacağız dedirtiyor bu dünya insana...ben üçüncü bir yol istiyorum...

bir insan düştüğünde kaldırmak, yürüdüğüm sokakta gördüğüm taşı alıp alıp kenara koymak istiyorum...iyi bir insan olmak istiyorum...

insanlardan yana umutlu olmak istiyorum.

çok şey mi istiyorum?

...

bir de nurhan.

Ona ihtiyacım var...

Ona bir mutluluk borcum var.

....

"selamu aleykum" dedim.

içimde çiçekler açıyor. ama tedirgin edici bir rüzgar da esiyordu...

"a aleykumselam" dedi.

...

"evet, neden geldin irfan" dedi...

"senden sonra hayatımı yürütemedim" dedim.

...

"bak geçen geçmiştir. üstelemek yararsızdır. senin saçma bulacağın bir hayat çizgisine geldim. zor ama iyi bir okul bu. okulumu okuyacağım..

sen bu düzeni değiştirmeye devam et...

sana inanıyorum. vallahi inanıyorum. ama benim yolum senin yolundan ayrıldı. bir süre yollarımız kesişti, sonra da ayrıldı hepsi bu"

"hikayenin sonunda mecnun leyla'ya der ki " eğer sen leyla isen içindeki kim, eğer içimdeki leyla ise sen kimsin...? hayatta başarılar..." deyip çıktım. ismail haklıymış..bu kıza değmezmiş!

....

"beyazıtta ıraklı mülteciler için yardım kampanyası başlatmışlar...gidip eyleme katılalım mı? dedi

gülüşmeye çalıştık.

...

"saçların ne renk?" diye sordum.

durdu yüzüme baktı, kızarmıştı. gözlerini kaçırarak usulca,"siyah" dedi, "uzun ve dalgalı..."

gerisi Allah kerim

2010-02-14T00:13:00.000+02:00

~~dağlara çıkmak / melek arslanbenzer~~

varsa bir hakikat sen ve ben arasında

ben oradan geçiyorum

hakikatle yani yalnızca senin ve benim aramda

her şekilde oturabiliyorsam karşında böyle hiç

durmadan

işte böyle

dalgınlığı, dargınlığı hırka gibi üstümde taşıyorsam

sen ve benim aramda olduğundandır

ben bunca yıl bir başıma

taşıdıysam kendimi oralardan buralara

senin ve benim aramızda bir aşk olduğundandır

bir aşk çocukluğumdan kalma

elimden ot yiyen kuzulardan

dağlara çıktığım, dağlardan indiğim günlerden kalma

bin altı yüz kilometre mesafeden

sarı incecik telli saçlarımla

oralardan buralara taşıdığım bir aşk

şimdi oğlumun olan ellerinden

ve senin olan yer yerimden kalma

bir aşk

böyle bir aşk o incecik saçlarla taşındıysa benim

tarafımdan

şahidim ki Allah vardır.

bir kalbi bir başka kalbe bağlayan

olmazı olduran, bir yangını durduran

kalbi bütün kötülüklerden arındıran

seni bana beni sana örtü kılan

yaralayan, yaraları onduran bir aşkı olduran

bütün dünyayı bir an için durduran

Allah vardır senle benim aramda

sen ve benim aramda

olanlar saymakla bitmez

ekonomik kriz var senle benim aramda

kıbrıs harekatı, seksen ihtilali, marmara depremi

ikiz kuleler, kurtlar vadisi, beşik kertmesi

hepsi bir aşk uğruna oldu biliyorum

yalnızca bir aşk

seni bana baktıran, yüzümü senle dolduran

kaşımı kaş yapan

gözümü göz

alnımı açık

gerisi Allah kerim!

göz makyajını simetrik yapamayan kadınlar

2010-02-10T01:01:00.001+02:00

Bana diyorsun ki sessizlik
Huzura daha yakınmış şiirlerden
Ama armağan diye sana
Tutup sessizlik getirsem
(çünkü bilirim sessizliği)
derdin ki
sessizlik değil
bu gene şiir
ve bana geri verirdin.

leonard cohen
türkçesi : fatih özgüven

çok da lazımdı

2010-02-06T00:56:00.000+02:00

hacer betül: abicim, obama nereden mezun?

selim baha: hukuk.

hacer betül: nereden?

selim baha: harvard hukuk ikinci öğretim :):):):)

hacer betül: dalga geçme benle.

selim baha: (: (: (:

dakikalar sonra; obama nereden mezun?

içimden dedim

2010-01-27T22:21:00.001+02:00

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu
varsın gemilerimizi taşıyamasın sular
varsın yarı yolda uyuya kalsın
bize gönderilen bahar.

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu
varsın gölgemiz olsun hüzün
dilediği gib iuzatsın canevimize ayaklarını
varsın annemiz olsun tütün
hayat daha sert vursun yumruklarını.

içimden dedim ilmeği kaçmış bir hayat bizimkisi
nedir alnımızdan öpmek için izimizi süren
kalmış mıdır kalesi düşmüş bir şehrin cazibesi
nedir yalnız bize yakışan bu serüven.

bu serüven ki
bizden biri yaptı sırtımızdaki hançeri
ve terketti bizi huzur denen sevgili
kalakaldık, şaşkınlığın avuçllarında
billur bir kuş gibi.

içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu
beraber yürüyelim olur mu...

kaosa mütevazi bir katkı

2010-01-26T18:55:00.000+02:00

- ne yaptın dün?

-hiç. evdeydim bütün gün.

-evdeyken birşey yapılmıyor mu?

-yaptım işte birşeyler. film izledim.

yemek yaptım.sen ne yaptın?

-kampa gittim, geldim.

şimdi annemlerin yanındayım.

hangi filmi izledin?

-Chaos adında bir film.

-beğendin mi?

-bilmem, karar veremedim.

sevdim galiba. bir ara olağan bir şeyi

olağan bir şekilde anlatıyor gibi geldi,

sadece yabancı, fransız filmi olduğu için

çekici buluyormuşum gibi.

sonra beğendiğimi hissettim.

-neresini beğendin?

-islamın kadını ezdiğini anlatan diyologlar vardı film de,

bu böyle mi diye sordum kendime,

amaan şimdi

hiç savunma kanatlarımı açamayacağım.

işte film böyleydi, kadın her yerde kadın,

ve erkekler her yerde erkek.

farklı tipte farkl ıyaşam tarzına ait erkekler kadınlar

üzerinde aynı baskıyı oluşturup,

aynı tepkiyi vermelerine sebep oluyor;

ben kendime yeterim!

-ne diyordu müslümanlar için filmde.

-müslüman erkekler üzerinden veriyor mesajını da,

küçük yaşta zorla evlendirilen

bir kadın hem de yaşlı bir adamla.

sonra kadının bir başkasını sevmesi,

sonra çocuklarının kadından alınması

tüm bunlar cezayirde geçiyor.

bu sırada babaları

yaşlı adamın pariste bir sevgilisi var.

sonra babaları çocukları alıyor parise getiriyor.

o kadın bu adamı aldatıyor,

adam intihar ediyor.

bunlar film de olan şeyler değil de

"kızın" hayatına, geçmişine dair bahsedilenler.

sonra kız cezayirli akrabalarının yanına geliyor.

onlar bunu da evlendirmeye çalışıyor falan fistan

. kötü yola düşüyor.

sonra zengin oluyor.

parayla akrabalarını erkek kardeşlerinin

"onurlarını, dinlerini " erittiğini yok ettiğini söylüyor.

bir motobisiklete dinlerini sattılar,

beni öldüreceklerdi gibisinden.

sonra batılı kadın figürüyle tanışması var.

olay zaten öyle başlıyor.

-hiç eleştirmiyor mu öteki tarafı?

-aslında eleştiriyor.

onları da erkekler üzerinde eleştiriyor.

batılı erkeklerin ne kadar kolay elde edilebileceğini

ne kadar kolay aldatabileceklerini anlatıyor bence.

oğlunun babasının sevgilisinden rahatsız olmaması.

annesine karşı hiçbir vicdani sorumluluk hissetmemesi.

aslında karşı tarafı daha sert eleştiriyor.

ya da eleştirmiyorsa bile ben böyle yorumladım.

velhasılı kelam doğu da aile kavramı var

ama erkeğin gölgesi altında, batıda aile namına

hiç ama hiçbirşey yok. kimse birbirine karşı

ne sorumluluk hissediyor ne sevgi ne saygı.

herşeyin anne baba baba cocuk anne cocuk arasında bile

çıkar ilişkisine dayandığını anlatıyor.

-öyle mi sence?

-olabilir ikisi içinde.doğulu kadınlar itaat ettikçe

daha çok eziliyorlar, batılı kadınlar da isyan ettikleri için belki de..

bilemedim şimdi, belki öyle değildir.

ağırlık birimidir insan akşam olunca

2010-01-25T18:25:00.001+02:00

biraz önce öğreniyorum ki bizim evin önündeki her gün okula giderken kullandığımız köprü göçmüş. fatma nur anlattığına göre bir tırın arkasındaki damper kopmuş, araç hızlı olduğu için damper uçmuş köprüye doğru. köprüyü koparmış atmış. film gibi. internetten kontrol ettim ölen yada yaralanan yok diyor ama hala siren sesleri, polis arabalarının sesi duyuluyor dışarıda. inşallah kötü birşey yoktur. basit bir çıkarımda bulunalım hemen; yarın demek ki bir sonraki durakta ineceğim ve bu soğukta daha çok yürüyeceğim :( geleli 3 gün oldu. 3 gündür hiç dışarı çıkmadım. sıkıldım mı çok hayret verici bir şekilde hayır. ben de şaşırdım kendime. soğuk insanın ruhunu da mı alıp götürüyor bilemedim, canım hiç bir şey yapmak istemiyor. dün bir film izledim "la haine" diye, güneyli çocukların hikayesini anlatıyordu, bir de yahudi bir güneyli vardı aralarında. bu filmi izledikten sonra karışmak için karışmak gerektiğini anladım. ne anlatmak istedim bu cümleyle. çok şey. lakin şu an onu açıklayacak iştiyakta değilim. bir başka saçmalar kısmında inşallah. akşam oldu. hava karardı. tarık tufan birşey yazmıştı bir kitabında herkes gider herşey biter umut ve dua eksik olmasın...olmasın tabi. büşra diye bir film çıkıyormuş, başörtülü bir kızla nihilist bir yazarın aşkını anlatıyormuş. bizim kızlar çok tepki verdi, ben garipsemedim, garipseyemedim. normalliğimi de mi kaybettim allah'ım...kızların aşık olamaması için hiçbir sebep yok aslında, çok basit ve olağan işler. sevgiye, şefkate, itaate meyilli yaratılanlarız bu aşikar, zayıfız bu da aşikar, hiç gerek yok öyle tek taşımı kendim ayaklarına. neyse yine kadınlar üzerinden genellemeler yapmayacağım. filmin konusu üzerine konuşacağım. işi normalleştiren ve olabilirleştiren taraf erkeğin nihilist yazarın yani kıza tepki vermesi yada tepkisel olmadan kendiliğinden karşılık beklemeden kızı sevmesi, sevebilmesi. işte zaten böyle bir durumda oldu mu, farkılıkların çekim gücü de girer araya kadınsal zaafiyetlerde, kız aşık da olur bağlanır da öpüşür de... -fragmanda de böyle bir sahne vardı- lakin anlayamadığım taraf bir kız kendiliğinden, hiç bir karşıdan birşey almadan nasıl sevebilir "farklı" birini. şimdi düşünüyorum, insan insanı neden sever ki, yakışıklı diye bir adam sevilebilir, ama müslüman-entellektüel tiplemede bir kız -film için galiba böyle- yakışıklı diye sevmez, bend e sevmem yakışıklı diye birini, hem hep dekarlı çıkmışımdır erkeğin yakışıklısı ne demek allah aşkına. erkeğin güzeli çirkini olmaz. neyse bu ayrı bir değerlendirme. üzerinde esrayla bayaa bir tartışmışlığımız mevcuttur. yakışıklılığı attık, bilgisi ilmi içni sevebilir, tamam bu olur işte de bundan da insan kendi değer yargılarına paralellik arar, hani önüme allamei cihan getirseniz george clooney tipinde :) istemem de istemem, marksizmin kitabını yazsın ne olacak, neden etkileyecek ki bunu, tamam gelsin edipler turgutlar kadar güzel şiir yazsın yine aşık olamaz ki insan. ben olmam valla. insan insanın ahlakına aşık olabilir bak, bunu anlarım, ve böyle de olmalıdır, ama dinin inşa ettiği bir ahlakla mekana ve zamana meyledebilecek bir potansiyele sahip aklın ve vicdanın oluşturduğu bir ahlak anlayışı aynı mıdır ki...allah ile temellendirilmemiş bir ahlaka nasıl aşık olur ki allah a inanan bir insan.sadece saygı duyabilirsin...gönül bu denebilir tamamen gönül istediğine konsun da... galiba yazı hiçbir zaman düşündüklerimin önüne geçemeyecek. yani ben cidden anlayamıyorum, hele hele kızların, git birinin namazına aşık ol, sakalına, kara kaşına gözüne, hitabetine, cesaretine de, senden olsun yine...yoksa etkilendiğin şey hayatında olmayan birşey olur. etkilendiğin sevdiğin olursa, sevdiğinde hayatında olan olmazsa, demek ki hayatında olan sevdiğin değil demektir diye bir sonuç çıkar. valla ben çıkardım. herkesin kalbinin çalışma mekanizması farklıdır nihan. tamam öyle olsun sustum.

esranın aldığı karanfiller masada duruyor karşımda. çok güzel kokuyorlar. çiçek almak güzel birşey. ama ben utnaıyorum herkes içinde çiçek almaktan, allah'ım ben neden bu kadar utangacım bazı konularda, ne olacak ki kız arkadaşın sana çiçek almış. işte ne bileyim, üzerimdeki bu toplum baskısını silmeliyim belki de. ama şunu tespit eylediydim toplum baskısı dediğimiz şeyi sonuna kadar destekliyorum, işte deminde beri ahlak dediğim şeyi yaşatıyor bu toplumsal fiiliyat. burası müslüman ülke ulu orta içki içemem, burası müslüman ülke sokak ortasında öpüşemem, bu tür "baskıların" korunmasında işte bu toplumsal ahlakın yaptırımları var, içlere işlemiş bir sesi var. ondan sonuna kadar destekliyorum, herkesin "bir" olduğu birey olduğu, tam bağımsız hükümet olduğu, kimsenin kimseyi takmadığı bir yerde ahlak namına hiçbirşey olmuyor gözlerimle gördüm. nihan yine ahlakı kadın erkek ilişkileri üzerinden değerlendiriyorsun. -kim diyorsa bunu:)- evet değendiriyorum! bu da yeni moda oldu, ahlaklı olmak iyi olmaktır, dürüst olmaktır, yalan söylememek, hırsızlık yapmamak, hakka tecavüz etmemektir. elbette de bunlardır, ama bunun dışında kapsayamadığınız ne kadar ahlaki öğeler varsa, işte onlar olmadan bir toplum oluşturamıyorsunuz. o ilişkileri islamileştirmeden diğer eşyleri düzgünleştiremiyorsunuz, hele mayasında islam olan bir toplumda. ne çok uzattım. karnım acıktı. haiti depremine de çok üzüldüm. israil güya yine yardım ediyorum ayağına organ mafyalığı yapıyormuş. bu kadar zulüm ne olacak merak ediyorum. nereye kadar gidecek. neyse fazla uzattım edip canseverin bir şiiriyle bitireyim bugünkü saçmalarımı;

Bir aşkı yaşamak, bir aşkınn bilinmesinden bambaşka değil miydi

Ve bu ikisini ayıran duman, yani bir aşkı bizim yapan

Bu dumanların hepsi gibi varsın şimdi de

Acele etme yoksun belki

Ben herşeyin bir bir yok olmasına o kadar alıştım ki

Ve her şeyin bir bir varolmasına o kadar alışacağım ki

Bilirsin neler için çarpmıyor bir yürek.

birkilolimondabirkiloçilektendahaçokşekervarmış

2010-01-24T01:29:00.000+02:00

saat 00.38. geçenlerde ülke tv deki "dünyanın en zeki insanı"nı dinledikten sonra tekrar takıldım, bu günün değişim saatine. hem bak tek değilmişim. dünyanın en zeki insanı da aynısını düşünürmüş. evet çokça düşünmüşlüğüm vardır, kim belirlemiş gece yarısında günün değişeceğini diye. hala da merak ederim. neden gün güneşin doğuşuyla başlamaz ki... hadi "resmiyet" başlatmıyor biz neden başlamıyoruz ki...iki aydır düzenim bozuldu. gece ne zaman yatıyorum sabah ne zaman kalkıyorum belli değil... tabii sabah denirse. bugün öğlen 2 de kalktım. saati ileri almayı unutmuşum. az kalsın öğle namazını kaçırıyordum. saatimi ileri aldım ve artık herşey hayatımdaki ileri gidebilir. dün çok kötü hissettim kendimi, ilk defa veya ikinci defa -üniversite birinci sınıftaki tatilya mecarasından sonra- kendimi ölüme bu kadar yakın hissettim. korktum. ağladım. bu arada ben çok çabuk ağlıyorum. bir meziyet midir zafiyet midir bilemedim. aklımdan bir şey geçireyim hatta uydurayım ağlayabilirim. bilmiyorum ne olacak sonum. nerede kalmıştık... kötü hava uçakta kat ve kat hissettiriyordu kendini. aczyetini hissediyorsun. Allah'ın büyüklüğünü. rüzgarın nasıl uçağı savurduğunu, ne yaparsan yap Allah'ın dediğinin olacağını hissediyorsun...başka bir şey de hissetmemeli zaten insan. yabancılara şaşırıyorum. nasıl öyle bir durumda bile kahkaha atmayı becerebiliyor şaşıyorum. alkol mu tüm bunlara sebep yoksa dua edecekleri bir Rablerinin olmaması mı... dua etmeden nasıl yaşar ki insan. sığınmadan. bilemedim. yere indiğimizde değdimizde "İnsana bir zarar dokunduğunda, yan yatarken, otururken ya da ayaktayken Bize dua eder; zararını üstünden kaldırdığımız zaman ise, sanki kendisine dokunan zarara bizi hiç çağırmamış gibi döner-gider" bu ayetin muhatabı olmaktan korktum. kar yağdı bugün. herkes aynı şeyi söyledi, herkese aynı şeyi söyledim; "karı da peşinde getirmişim...getirmişsin..." peşimde pek çok şey geldi gitti ki. en son karın gelmesiyle hepsinin üstü kapandı örtüldü gömüldü... güneş de hiç çıkmayacak diyorlar. yağmur da yağıp karlar erimeyecek. öyle kalacakmış peşimde sürüklediklerim...ben demiyorum meteoroloji diyor...fotoğraf makinamı evde bıraktım, tam da vaktiydi şimdi güzel fotoların...balkondan çok değişik "kar ve eşya" tespitlerinde bulundum ama sadece gözümle, diğer gözlere gördüremedim...hadi geçtim diğer gözleri, ben ne zamana kadar hatırlayabilirim ki güzel gördüklerimi. unutmaya başladım bile hatıralarımı, yaşadıklarımı. o an ne olmuştu. ne denmişti. ne demiştim hepsini unutuyorum. not da edemezdim ya herşeyi. en çok korktuğum şey bu, unutmak en güzel günlerime ait hatıraları, duyduklarımı, öğrendiklerimi... söylenenleri...bugün yine hayatımda bir ilk yaşadım ama bu beni çok mutlu etti. ilk defa biri "aaa kilo almışsın, tanıyamadım" dedi. şaşırdım, evet galiba kilo almıştım veee bu benim hayatımda duyduğum ilk kilo almışsın iltifatıydı, bana göre iltifat ama yine de tanınmayacak kadar değil bence. mutlu oldum ama. değişiyor mu acaba hayatımda birşeyler, herşeyler... 2 kilodan ne çıkarımlar yaptım ama...

dur yolcu

2010-01-17T11:00:00.001+02:00

dur yolcu! dur artık bir yerde :))

2010-01-14T13:23:00.001+02:00

tesbih gibi gidip dönsün de deniz

2010-01-12T02:26:00.000+02:00

demin farkettim ki bayadır elime almıyormuşum tesbih, seccade sepetinin kıyısında gözüme ilişti bir tanesi. çok değişik birşey yapıyormuşum gibi geldi. cidden ne kadar zamandır tesbihsiz geçmiş namaz ertelerim hatırlayamadım bile. sonra aklıma nasıl bir müslüman olmam gerektiği geldi. sonra çelişkiler geldi aklıma. nasıl olmalı. olan olmalı mı. olmayanlar hiçbir zaman olamıyacak mı. olanlar olmasa daha mı iyi. olmayanlar olsa daha mı iyi olacak. mevcut ile ütopya birleşir mi. yüksek idealler de bir sorun yok da. onlara giden adımlarımız doğru mu. itidal üzerine olmak en iyisi de...itidal üzere nasıl olunacak. tüm sorun bu mu. tüm sorunum bu mu. en ideali neden arıyorum. sadece düzgün bir müslüman olmak istiyorum. sadece iyi bir müslüman olmak istiyorum. bulutların üzerinde gezerken, gezeceğim derken yerdeki karıncaları kaçırmak görmezlikten gelmek istemiyorum. yüksek perdeden konuşup fısıldamaları kaçırmak istemiyorum. sessiz cümlelere ihtiyacım var. konuşmamalara... yine bozdum. iyi bir müslüman olmak istiyorum dedim. ve öyle kalsın. tüm bunlara nereden geldim. tesbihin döktürdükleri...

başkasının rüyasında varolmak

2010-01-08T19:51:00.000+02:00

"Düş görüyor," dedi Bücüş, "sence ne düşlüyor?"

"Bunu kimse kestiremez," dedi Alice.

"Seni tabii ki!" diye haykırdı Eciş. Utkuyla el çırptı.

"Ya seni düşlemekten vazgeçseydi, nerede olurdun dersin?"

"Şu anda olduğum yerde elbet" dedi Alice.

"Sen sen olmazdın ki!" diye tersledi Bücüş küçümsercesine.

"Sen hiçbir yerde olmazdın.

Onun düşündeki bir şeysin sen yalnızca!"

mustafa ulusoy

müslüman kardeşler

2010-01-06T01:26:00.000+02:00

dünyanın tüm firavunlarına karşı

Musalar direnecek!

ikimiz birden sevinebiliriz

2010-01-05T03:16:00.000+02:00

-Muhabbet iki başlı olacak arkadaş.

tek taraflı oldu mu sakat. kara sevdaya gider

-Çaresi?

Hikmetli bir söz söylüyor kahveci:

-Ya tahammül, ya sefer.

yürüyelim seninle istanbulda

2010-01-02T18:45:00.000+02:00

Kırmızıyı sevdiğini bilseydim

hayallerim kıpkırmızı olurdu

...

biz gitsek de, İstabul'da yine de

yılllar yılı gezinmeli bu sızı

benden yaralı bir şiir kalmalı

senden bir tebessüm bir de kırmızı

sevgiler ürkütsün seni, aşk ayrı

2010-01-02T00:16:00.000+02:00

"bir uçurumun dibine uzun uzun ve dikkatlice bakarsan,

uçurum da senin içini merak eder,

senin gözlerinin arkasında

neler oduğunu görmek ister.

bazı uçurumlar cesurdur.

ilk hamleyi o yapar ve seni yanına davet eder"

hestiren cavem mina ferat wer keke

2009-12-31T22:22:00.005+02:00

sewq a hesret li ser me ye wer keke
hestiren cavem mina ferat wer keke
....
keke denge te hat ji min
ez mizanin
denge ki bu
denge te bu

sabaha karsi sayiklamalari

2009-12-28T04:33:00.000+02:00

bazen aklima geliyor cok sacma sapan islerle ugrasiyorum, meraklaniyorum, sorguluyorum. iste en cok bunlari dusundugum anda bu blogu kapatasim geliyor. buyudum ben diyorum buyuyunce kizlar hayal kurmazlar, bu kadar yazamazlar. ondan birak nihan diyorum ne isin var burda, koskoca kizsin, yasin aldi gidiyor gidecek sen ise birseyleri durdurma derdindesin kendi sesini cikarma derdindesin... babam diyordu bir kadinin calisicam diye kendini parcalamasi yormasi kadar ters gelen birsey yok diye... bu da oyle iste babacigim dedigi gibi, neden yoruyorum ki kendimi, neden?

karsimda bir kagit asili, uzerinde yaziyor ki; "bana dua edin karsilik vereyim"....

ve bir tanesinde de, "hayat bazen vahyin kesildigi donem gibidir"...

saat gec oldu hala uykum yok, yolculuktan yoruldum, ben galiba evcimen biriyim, uyun sureli ayriliklara dayanamiyorum.

ama yine de uyumaliyim

gece yarısını yaşamaktan yorgunum

2009-12-25T22:48:00.000+02:00

(Café de Flore- Jean-Paul Sartre and Simone de Beauvoir'ın buluştukları kafe)

...

ellerim kırılsa ben senin için bu şiirleri yazmasam
dinamit taşırmış gibi gözlerini taşımasam
avanue vagram’da bir akşam yeter bana ağustos’ta
yapraklara serilmiş yirmi beş franklık yıldızlar
bir mısra yeter geceleyin bir tren gibi pırıl pırıl
sen kendine yetmiyorsun hiç kimse sana yetmiyor
birini bitirmeden aklın öteki yolculukta

dün gece chatelet’de metro’nun yanı başında durdum
yağmur bilmediğim başka bir gökten yağıyordu
yağmur saint-jacques kulesine doğru yağıyordu

yanımda olduğun zaman her zamankinden yalnızım

...

atilla ilhan/kaptan

yanmaya başlamış paris kısık ateşte

2009-12-25T02:33:00.000+02:00

kaçıncı kez oldu bu bilmem ama yine yeniden,

paris'i gördükten sonra

bu mısraların güzelliğini doğruluğunu birkez daha anladım

bakma böyle esrar çekip mayıştıklarına,

bir gün var ya bu mağripli çocuklar,

bir gün yakacaklar paris'i!

fransızların cezayirde katlettikleri her bir mazlum için

bir ateş yaksınlar şehrin her bir köşesinden, arka sokaklardan

çalıntı kitap korsan aşk

2009-12-21T01:09:00.002+02:00

hiç bu kadar üşümemiştim

2009-12-18T03:53:00.000+02:00

kadınlar yalnızca "gitme" duymak için giderler ve hiçbir zaman gitmek istemezler.

bırakıyoruuum bıraktım

2009-12-16T03:01:00.000+02:00

"inancım gereği bazı şeyleri tadında bırakıyorum"

(murat menteş / korkma ben varım)

bir roman için fevkalade oldukları düşünülebilir

2009-12-15T02:10:00.002+02:00

LEMAN SAM-AŞKIMDAN VAZGEÇME

Taşırım ben hasretin yükünü Acıların koynunda sır gibi Açarım baharda çiçek gibi Dolarım içine gün gibi Yeter ki sen üzülme Kendine dert etme Varsın uzasın yollar Sen aşkımdan vazgeçme Yeter ki sen üzülme Kendine dert etme Seni bir ömür beklerim Sen aşkımdan vazgeçme Karışır hüzünlenirim sen aldırma Susar dillerim, yanarım ben aşkınla Karışır hüzünlenirim sen aldırma İçimde taşırım sesini hala

kafka'dan milena'ya

2009-12-13T01:47:00.000+02:00

bak milena, 'en çok seni seviyorum' diyorum,

ama gerçek sevgi bu değil belki,

'sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi

deşiyorum o bıçakla' dersem,

gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki."

"bak milena, 'en çok seni seviyorum' diyorum,

ama gerçek sevgi bu değil belki, 'sen bir bıçaksın,

ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla'

dersem, gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki.

tüm gece yağan yağmur nihayet durdu.
kutlayacağım bunu. kutlama şeklim ise size yazmak.
bu amansız yağmurda insanın tek mutluluğu
yabancı bir çevrede olması..

gönül ilişkilerimde edindiğim tecrübe

erkeklerin daha çok acı çektiği. aslında bu acı karşılıklıdır.

kadının çektiği acı gerçektir ama erkeğin acısı fazladır..

anladığım kadarı ile milena ikimiz de çok çekingen
ve ürkek kişileriz. birbirimize gönderdiğimiz mektuplar
o kadar çekingen o kadar korku dolu ki. cevaplar dersen
onlar ayrı bir korku kaynağı ikimize de doğuştan gelmemiş
bu özellikler ama ben de huy edinmiş artık.

bir odadayız milena. birbirine bakan

iki kapının ardındayız ama ayrı ayrı. biri açacak olsa

diğeri hemen ürküp kapıyor kapıyı.

halbuki bu iki kişi ürkeklik olarak

bu kadar benzemeseler, biri diğerine

hiç aldırış etmese açsa kapıyı çıksa dışarı odayı düzenlese.

ama hayır o da en az diğeri kadar ürküyor

ve saklanıyor kapısının ardına

ve o güzelim oda bomboş kalıyor ortada.

ve bu yüzden hep ikimizi üzen yanlış anlamalar oluyor.
aslında senin anlamadığını söylediğin o mektuplar
sana en yakın olduğum zamanlar yazmış olduklarım oluyor.

yeryüzündeki 38 yıllık yolculuğumdan

sonra bir dönemeçte sana rastlıyorum ve

bu geç gelen hiç beklemediğim karşılaşma sonrasında

ne yapacağımı bilmez şaşırıp kalıyorum.

içimde fırtınalar kopamıyor, bağıramıyorum,

çılgınlıklar yapamıyorum bu yüzden.

sadece diz çökmüş oturuyorum

ilim yayma misafirhanesinde

2009-12-09T18:58:00.003+02:00

- mekatroniğin islamdaki yeri nedir, evladım?
- ebul iz el cezeri fetvasınca caizdir , hocam!

http://www.dailymotion.com/video/x4w7bh_aljazari-scribe-clock-wwwebulizcom_tech

aç pencereyi çıksın sigara dumanları

2009-12-09T12:37:00.003+02:00

yaşamak genzimizde acı bir tütsü artık
yenilgilerle büyüdük biz adam olamadık

aç pencereyi çıksın
sigara dumanları

- ki bu dumanlar
duvardiplerinde meydan köşelerinde
satır satır tükettiğimiz
yalnız ve canhıraş gençliğimizin
nisan'sız baharıdır-

ben, abicim
kanayan çiçeklerin
açık ve yıpranık kitapların önünde
şarkılarda parçalanan içimle
kahrederek gülyorumlarından kopuşuma
kahrederek gözlerimin beyaz akşamlarına
hepsi yalan hepsi boş, hayat bambaşka bir şey
hayat bize ölüyor diyerek inliyorum
- bize iki şey kaldı
ya uslanmak ya inlemek
son uslananlar babalarımızdı
el de yaman, bey de yaman
diyerek bakarlardı-

yani ben abicim
değişmeyen'e büyüyen ellerimle
değişmenin esmer yitişlerine dokunmuşum
ruhumun elleri buhurdan gibi
kendimi bildim bileli yutkunmuşum

aç pencereyi
sabah ezanları girsin aramıza
ikindilere dek yorgansız uyuyup
insanlığın sonu kokan
nefesimizle uyanıp
yeni şarkılar öğrenip mırıldanalım
yeni tükenişler!

aç pencereyi nefes alalım
ve yaşamı aşan bır yorumla birarada
düşene dek başımıza yargıların onulmazı
bu evden
bu odadan hiç çıkmayalım.

camino a la redención

2009-12-08T22:18:00.000+02:00

love heals...love absolves...love burns...

kurabilir misin tekrar, düşünsen?

2009-12-08T21:45:00.000+02:00

zaman kesin bağışlamaz!

bulur beni, ben ölürüm

zaman kesin; bağışlamaz.

dikenin kalbime battığı bir sonbahar günüdür

2009-12-06T21:17:00.000+02:00

Fakültenin kapısı

Sur gibi yükseliyor

Her gün biraz

Biraz daha dikleşiyor merdiven

Ayaklarım ne çabuk yaşlanıyor

Ayaklarımda Sümerbank

İndirimli pabuçlar

Burslarım ve harçlarım

Buyurun memur bey kimliğim

Numaram 163

Edebiyat öğrencisiyim

Fakültenin kapısında tükenir kendiliğim

Tükenir gülüşlerim

Üstüme kapanınca

Fakültenin kapısı

Ben diğerlerine hiç

Benzemiyorum hocam

Parmak kaldırıp rahatça

Soru filan soramam

Evet, aşık ta olamam

Fakültenin kapısında

Kucağımda kitaplar

Dağılır kitaplarım

Çözülür diz bağlarım

Üstümde gazeteler

Televizyon kablosu

Manşetlerde fotoğrafım

Mecliste kararname;

İnanabilmem için

Hocam, insan yüreği

Hangi yasaya uyar?

Fakültenin kapısı

Yıkılıyor üstüme

Üstümde gazeteler

Televizyon, ışıklar

Anne, adam olamadım

Kendimden vazgeçemedim

Fakültenin kapısında

Saçlarımda bulutlar

Bir bilseniz arkamda

Ne karanlık güçler var

Bu ülkeyi mahveden

Ne varsa arkamdalar

Bakın hocam,

Ne kadar korkunç bakışlarım var!

Uzaydan gelip durmuşum

Fakültenin kapısında

Dört yanımda bağırışlar

Bir uçurumda açılır

Fakültenin kapısı

Fakültenin kapısında

Kucağımda kitaplar

gecenin düğmelerini çözer iken...

2009-12-06T15:36:00.002+02:00

"Gece aynadan yansıyordu

ben bununla yetinebilirdim

sen gecenin düğmelerini çözmeseydin eğer.

o narin ellerinle bir çocuğun başını okşar gibi

susarak dokundukların

daha da bir çöküyordu üzerimize şimdi

kokusunu alamadığımız her şey, bilmediklerimiz

bizi daha da pervasızlaştırıyordu.

rüzgara karışmaya meyilli ne varsa

sen onları topluyordun bir yanına

diğer yanına ben sokuluyordum

saçlarının arasından bir yol vardı hiç gitmediğimiz bir yere

sen biliyor gibi yere değen gözlerinle

bakmıyordun hiç o taraflara.

ben ise kıracak gibi bir şeyleri öyle bir itina ile

sen ne dersen kabulum der gibi

geceye şehre ve saçlarına arkamı dönerek

gözyaşlarımla kesiyorum toprağı."

Satrpialo

2009-11-10T21:42:00.001+02:00

Kardeş Türküler / Satrpialo

Tu ase turpa ikavi
Rad ver gamçnevdi iao
İmad rom siqvarulistvis
Guli ar gamiğiao

Ahla shva neba ver vnahe
Alersit gamağviao
Tkbiladats mai kurkura
Kalta zed damartziao

----

Madem böyle körpe idin
Neden fark edemedim seni
Neden böyle bir sevgiye
Yüreğimi açmadım

Bir yol var mıydı seni sevmekten başka
Sen ki, şefkatle uyandırdın beni
Tatlı dille fısıldadın
Kollarına aldın beni

sonsuzluk

2009-11-09T23:02:00.000+02:00

http://www.taraf.com.tr/makale/8372.htm

ays: "Beynimizin, hem bir gün öleceğimizi bilip, hem de bu bilgiyi bize unutturabilmesindeki sırrı anlayamıyorduk. "

"Bütün o fırtınaları, kasırgaları, kaynaşmaları benden sakladığına şükretmek mi yoksa bunca muhteşem bir kargaşanın ortasında beni bu kadar çaresiz ve cahil bıraktığı için isyan etmek mi gerektiğini bilemedim."

ne güzel ifadeler bunlar.. yazarı kim?

mhv: Ahmet Altan'ın bu pazarki yazısı

fny: sonsuzdan geri saysak mı ne yapsak yine

mhv: Hayır, sonsuza yakınsasak..

fny:"Örneğin bir fonksiyonun limiti sonsuza yakınsıyor ise ne kadar gidersek gidelim hep bir sonsuza yakınsama vardır.Fakat hiçbir zaman somut bir ifadeye ulaşılamaz.Fraktallarda da ne kadar küçük parçalar alırsak alalım hep aynı şekli buluruz.Yani bir sonu yoktur bunun sadece bir sonsuzluk mevcuttur"

ocakta yemeğim var

2009-11-08T14:16:00.001+02:00

biraz arabeskin kimseye zararı olmaz :)

müzik - ibrahim tatlises haydi söyle | izlesene.com

isyan,çünkü beterin beteri yok!

2009-11-06T21:38:00.003+02:00

Video: Keny Arkana Halkın İsyanı Benzer: keny, arkana, la, rage, du

bakma böyle esrar çekip mayıştıklarına,

bir gün var ya bu mağripli çocuklar,

bir gün yakacaklar Paris'i!

not: çeviriyi komunist bir grup yaptığı için galiba, inşallah gibi tinsel!! kelimeleri çevirmemişler, eklememişler

saçmalar

2009-11-05T20:12:00.006+02:00

biraz önce yağ sıçradı koluma, yemek yaparken. yine yandım. pırasa yapıyordum bilmiyorum sever misin, hiç bir zamanda bilemeyeceğim. iyi ki de bilemeyeceğim değil mi? en iyisi bu oldu, daha başka olamazdı, olmamalıydı zaten. ben de böyle düşünüyorum. ve hep böyle düşüneceğim merak etme, hiç değiştirmeyeceğim düşüncelerimi, en iyisi buydu ve hep böyle kalacak, hiç değiştirmeyeceğim ama bunun için çokça değişmem gerekecek. olsun ben yaparım, başarırım, değişe değişe gelmedim mi bugünlere... en iyisinin bu olduğuna inanmak için de değişebilirim ne olacak ki... bundan kolay ne var ki... lafını etmek bile saçma ki...

geçen gün de elimi yakmıştım ya, hala kızarıklığı var parmaklarımda, hiç geçmeyecek diye korkuyorum, başka şeyler de hiç geçmeyecek diye çok korkuyorum.

hayır hayır... geri aldım, ne demiştim en başta en iyisi bu oldu,ben de böyle düşünüyorum evet, hala geçerli söylediklerim. korkmuyorum da, geçecek her şey.

geçmeyecek ne var ki?

senin hiç dinlemeyeceğin şarkılar dinliyorum. sevmezsin sen bunları, bakmazsın bile yüzlerine işte ben "en iyisi bu olsun" diye dinliyorum hep onları, en iyisinin bu olması için senin sevmediğin herşeyi sevmeliyim. zaten sen olsan da olmasan da seviyorum ki ben bunları... onun için yine sorun yok, yine en iyisi bu oldu. başka birşey olamazdı ki zaten. olmamalıydı. yemeğim güzel oldu gibi. yağını biraz abartmışım sanki, sana olan...............nefretimi de abarttığım gibi. nefret etmiyeceğim artık senden, herşeyin fazlası zarar değil mi, nefretin fazlası da iyi değil, kendimi tüketiyorum, belki de çokça yanmamım sebebi budur. mutfak da iyi olmaman yani. gerçi ben devriş devrimcilerinin kuru ekmeğine talip olabilirdim ama...neyse unut gitsin. ne diyordum, nefretin de fazlası zarar diyordum, kötü şey bunlar insanlar hele kalbi olanlar uzak durmalı. var ya mutfakta kül etmeyi beceremediğim bir kalbim işte ona hiç gelmiyor bu kadar yüksek dozda nefret, ondan nefret olmasın...sen olmasın... evet evet en iyisi bu oldu. başka türlü olamazdı.

demin bir paket çikolatayı bitirdim ya ondan galiba bu mutluluğum ya da yine hatırladım diye de olabilir mızraksız ilmihali. çok sıkıldım gerçi her elime aldığım şeyin arkasına bakmak içinde ne var ne yok incelemek... daha doğrusu yoruldum... belki de evimi özledim. bundan bu huysuzluğum. huysuz muyum hayır sadece biraz sensizim o kadar.

o da geçecek biliyorum, birilerinin şifalı gözleri beni iyi edecek.

herşey can sıkıntısından oluyor biliyorum. ondan bu kadar saçmalıyorum. halisünasyonlar görüyorum. ama ne diyoruz; evet en iyisi bu oldu. başka türlü olamazdı zaten.

nurhan irfan

2009-11-05T19:59:00.002+02:00

"bir radikal-islamcı-eylemci-örgütçü

gencin aşık olmasıyla değişen hayatını,

annesini, memleketini, kadınları, kötü adamları,

takımın idealistlerini tekrar bir elden

geçirmesini hikâye eden kitap."

nurhan'ın yazdıkları:

irfan, doğunun uygarlıklarının temelindeki şeymiş.
irfan'la tanıştım ben. içimde o kaybolmuş uygarlığı dirilten bakışları var. esmer ve utangaç yüzü; başka zamanlara, insanın tanrı'yla barışık olduğu zamanlara bağlıyor beni. sevginin ve bağlanmanın; insana dağları deldirdiği, çölleri gezdirdiği zamanlara.. ya da belki ben öyle sanıyorum. çok mu hayalperestim?

dağları benim için deler mi? yürür mü benim için?benim için ağlar mısın irfan? benim için dua eder misin?

beni tanıyor musun? bir kızın yüreği hangi dilden konuşur, bunu biliyor musun? sezdirmeye çalıştığın yakınlığın, yüreğimin atışlarını duyabilecek kadar mı? üstüme çullanan ve beni içime hapseden dünyaya sezdirmeden, içimde büyüttüğüm düşleri çözebilecek misin? benimle aynı mı senin de düşlerin?

ben konuşmayı unuttum nerdeyse... ben anlatamam, sen anlamalısın.
ben bir kızım. belki de beceriksiz bir kızım. yuva yapmayı bildiğimi zannetmiyorum. oturduğumuz evin bahçesi yok. bahçemizde ağaçlar yok, kuşlar yok. hiç yuva yapan bir kuş görmedim ben.

annemi izleyecek vaktim de olmadı. sıralarda dirsek çürüttüm, kurşun kalemimi emdim, bana ukala demesin diye, hocalarımdan susmayı öğrendim. yasaklanmanın dayanılmaz patolojisini tattım ben.

annem, erkeklerin yalancı olduklarını söylüyor bazen. sen hiç yalan söyledin mi irfan? hiç konuştun mu bir kızla daha önce?

beni nasıl tarif ediyorsun irfan? güzel miyim? akıllı mı? içine kapanık ve gizemli mi? mücahide mi? bilinçlendirilmesi gereken biri mi? yanında kendini güçlü hissettiğin, erkekliğini: her şeyin üstesinden gelebilecek bir yaradılışta olduğunu duyumsattıran biri miyim senin için? zayıf, narin bir şey?

sende incelme, nazik olma, duygulu olma gibi ihtiyaçlar uyandırıyor muyum? hiç bana çiçek almak istediğin, sonra da bunun ötekilerin davranış biçimi olduğunu düşünüp vazgeçtiğin oluyor mu?

benimle Allah'a mı yaklaşıyorsun, günaha mı?

anadilin benimkinden farklıymış. bana anadilinde de yakın mısın irfan?

sen savaştan söz ediyorsun irfan. kısa bir süre öncesine kadar anladığımı sandığım, artık hiçbir şey anlamamaya başladığım bir savaştan söz ediyorsun...

bilmiyorum... korkuyorum...

benim sende bir yerim var mı, gerçekten var mı? içine doldurduğun kitap cümleleri arasında nurhan kelimesinin de kapladığı bir yer var mı gerçekten? irfan, kimsin sen? benden ne istiyorsun? senden ne istemeliyim? bizim de bir hayatımız olacak mı? bir gün gerçekten "biz" diyebilecek miyim? anne olabilecek miyim?

korkuyorum. korkuyorum. korkuyorum. Allah'ım korkuyorum bir kızım ben korkuyorum.

irfan'ın okuduğu şiirdeki kız gibi, ölecek miyim? benim de ellerim ve parmaklarım, "bir nar çiçeğini eziyor gibi" mi, "denizin dibinde geziyor gibi" mi?

ey kalplerin gerçek sahibi Allah'ım!
kalbimi genişlet, dilimdeki düğümü çöz, içimdeki düğümleri çöz. ve bağışla beni. seni sevmekten ayırma beni. -

irfan'ın cevabı:

amin. evet senin için ağlarım nurhan. senin için dua ederim, ikimiz için. bir kızın yüreği hangi dilden konuşur, bilmiyorum. ama konuşmaya çalış benimle. bizleri farklı ve bir yaratan Allah, anlaşılır da kılacaktır elbette. varlığımın her zerresiyle dinlerim seni, konuş! düşlerini anlat bana. düşleri gördüren Allah. hem biz konuşuruz zaten... kelimesiz, harfsiz bir dilin aramıza çiçekler serpiştirdiğini duymuyor musun nurhan?

ben de dirsek çürüttüm, ben de yutkundum; ben çok yutkundum nurhan, ama hiç yalan söylemedim. en azından son sekiz yıldır, polisler ve üzülmesinler diye aileme söylediklerim dışında hiç kimseye yalan söylemedim. hele sana! pırıltıları ruhuma yıldızlar serpiştiren gözlerine bakarak nasıl yalan söyleyebilirim ben?

ben dağlarda büyüdüm, ağaç diplerinde düşündüm çocukken. yuva yapan kuşlar gördüm nurhan. yapabilirsin ki seni kadın olarak yaratmış Allah.

seni tarif edemiyorum nurhan! sen beni tarif ediyorsun... belki de kalu bela'dan beri tanışıyoruz biz, ruhlarımız tanışıyor...ben çiçekçi dükkanlarından çiçek alamam. sana çocukluğumun geçtiği dağlardan toplamak isterim çiçekleri. ama bunları söze dökemem, dökemem dökemedim, dökemiyorum... ama inan bana sen; ana dilimde; uğrunda bağdat halifesi ile tek başına savaşılan destandaki kadınsın...

ama biz savaşmak zorundayız nurhan! yaratılışımızın bize yüklediği anlamlardan biri bu!

kötülükle, yanlışlıkla, zulümle, insanlarla hakikatin arasına giren her şeyle savaşmak zorundayız.

hayatsa ölümle bitmiyor; biliyorsun.korkma nurhan! çünkü Allah "korkmayın" diyor. "inanıyorsanız üstünsünüz"...

Mehmet Efe- Mızraksız İlmihal

korkma ben varım!

2009-11-04T20:51:00.003+02:00

fatma nihan yildiz (19:41):

aman işte saçma sapan bişi..

hadi korkma ben varmı

açsana rastgele

bi yeri yaz bana

esra (19:43):

Ne sakıncası var ki? hem kendinden bahsetmezsen seni nasıl tanıyabilirim?

Beni yargılamandan korkuyorum

seni yargılamak mı? deyip elimi tuttu.

fatma nihan yildiz (19:43):

devamm

esra (19:43):

Son derece duyarlı ve şefkatliydi

"ben senden yanayım şebnem"

esra(19:44):

bu kadar

fatma nihan yildiz (19:44):

tamam

coook tşk ederim.

yoköylebişey

2009-11-03T23:12:00.003+02:00

-sen benim gibi kızları sevmezsin.

-evet.

-ben de senin gibileri sevmem zaten.

-sorun yok o zaman.

-ne zaman oldu ki.

sanırdım ki

2009-11-03T19:06:00.003+02:00

küçükken sanırdım ki annesi babasından ayrılmış çocukların babası yoktur. evet 5. sınıftayken böyle sanıyordum...

cemal süreyya

2009-11-03T12:02:00.002+02:00

iki çay söylemiştik orda, biri açık
keşke yalnız bunun için sevseydim seni

hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka
keşke yalnız bunun için sevseydim seni

ikinci bir parıltı var senin bakışlarında
keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

bir şey var ancak makilerin orada söyleyebilirim
keşke yalnız bunun için sevseydim seni

uzaklara bir bakışın vardı cafetaryada
keşke yalnız bunun için sevseydim seni

bir başına arşınlıyor bir adam mavi treni

keşke yalnız bunun için sevseydim seni

an ki fıskiyesi sonsuzluğun

keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

filistin nereye gitsem buluyorum seni

2009-11-02T23:20:00.003+02:00

reconstruction

2009-10-30T23:47:00.002+02:00

Ya da her zaman söylendiği gibi;

aşk, o güne kadar varolan her şeyi

unutmak ve yeni bir hayat yaratmak mıdır?

mümkün olduğu kadar çok

2009-10-27T11:43:00.001+02:00

"İnsan ağzını yiyeceğe götürmez,

yiyeceğini ağzına götürür.

Şiirsizlik ağzını yiyeceğine götürmektir.

Şiir, yiyeceği ağzınıza götürmenizi sağlar."

İsmet Özel / 26 Ekim 2009

yıkıldı firavun...

2009-10-27T02:03:00.001+02:00

fatma nihan yildiz:

ne dinliyorsun ya bu saatte

NeNeHaTuN:

ya ne bilim aklıma esti bugün yıkıldı firavun ..

dedim cd i çıkaram bi günyüzüne

fatma nihan yildiz:

NeNeHaTuN:

yollim mi gözüne uyku girmez :)

fatma nihan yildiz:

vaar onlar yanımda

NeNeHaTuN:

iyi seni ülkeye sokmuşlar o cdyle

amerikaya girsen direk guantanmo

fatma nihan yildiz:

2009-10-27T02:01:00.000+02:00

bence ben çok kıskanç biriyim

faydalıbilgileransiklopedisi

2009-10-26T16:26:00.003+02:00

“Şuna inan dostum,

ne olursa olsun, her

kadının yaşantısı başından

sonuna dek bağımlı olacağı

bir erkeği aramakla geçer.

Anlayacağın, bağımlı olmak

tutkusuyla doludur kadın.

Şunu unutma, bunun

ayrıksılığı yoktur.”

Dostoyevski/Delikanlı/

suçlarençokçarşambagünleriişlenirmiş

2009-10-25T01:20:00.002+03:00

Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu

Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri

cemal süreyya

gece gündüz sürdükçe

anılarkimseninbizdenalamayacağıtekmülkümüzdür

ve bir gün de unutulacaksın

men lem yezuk lem yedri

tüm mazeretim bu

ve bir kalbi dağlamış bir ismin var

var(lık) ve tek(lik) (teoremi)

vaktidir

ah muhsin ünlü'ye özürlerimle

söylenir,yazılır ve kaybolur

Başka Yer Doğru Zaman, Doğru Yer Başka Zaman

cranberries aldım bu gece yine yüksek dozda

beyazların yöresinde nasibim kalmadı

Sevdiğimönce kemir bu tel örgüleri gövdemden geç derimin altındaki tehlikeleriyürek kızgın bir kuma devrilmedenyokla beni

anne israilliler gerçek mi?

zamansız..

with one voice

El-intizâr eşeddü min-en-nâr

vay göresim geldi

aşka istidadın olsun dilrubadan bol ne var

"ötesini söylemeyeceğim"

bir veda koştu bana ve ısırdı canımı

durup gelmeyince morfin gibi arıyorum direnmeni

bu çapraşık dünyaya bir düğüm de benden

kınadığınızla kalırsanız

en iyi şey olan şeydir

tek kişilik mizah dergisi arkadaşım

40ında 40kadın

yolunuz açık olsun

seni seviyorum majid majidi

allah varsa trajedi yoktur

siz kimsiniz...

kendime...

kürk mantolu ...

birşey diyemiyorum...

iğrendim!

"Ve iz kateltüm nefsen"

attığımda o oku

özlemekten ötesi görünmüyor şimdi

söylesem, sen değişirsin

ikimiz hayırlı bir iş için öldük

ordu evine giremem bir kalbe girerim ordu gibi

mesaj kaygısı taşımaktadır

gelip de ne diyeyim

var mısın yok yere ağlamaya?

gayyadayım, yüzüm kara

başkaları cehennemmiş

kiyanlışmışbugünöğrendim

gündüz güneş altı sayıklamaları

kızı olan biri ismini rachel ayşe koysun

ellerimi kurtarmak ellerimde

Aranızda telekinetik güçleri olan varsa lütfen elimi kaldırsın

murat menteş

başkaları cehennemdir

keşkeoyazıhiçyaşamasaydık

eşit aralıklarla avunuyoruz yetiyor

Allah affeder, dava affetmez!

gerisi Allah kerim

göz makyajını simetrik yapamayan kadınlar

çok da lazımdı

içimden dedim

kaosa mütevazi bir katkı

ağırlık birimidir insan akşam olunca

birkilolimondabirkiloçilektendahaçokşekervarmış

dur yolcu

tesbih gibi gidip dönsün de deniz

başkasının rüyasında varolmak

müslüman kardeşler

ikimiz birden sevinebiliriz

yürüyelim seninle istanbulda

sevgiler ürkütsün seni, aşk ayrı

hestiren cavem mina ferat wer keke

sabaha karsi sayiklamalari

gece yarısını yaşamaktan yorgunum

yanmaya başlamış paris kısık ateşte

çalıntı kitap korsan aşk

hiç bu kadar üşümemiştim

bırakıyoruuum bıraktım

bir roman için fevkalade oldukları düşünülebilir

kafka'dan milena'ya

Sevdiğim
önce kemir bu tel örgüleri gövdemden
geç derimin altındaki tehlikeleri
yürek kızgın bir kuma devrilmeden
yokla beni